บทที่ 22

เมื่อรถยนต์ของทั้งคู่ได้แยกย้ายกันกลับจนลับตา คนที่แอบข้างพุ่มไม้ได้เดินออกมาพร้อมกับโทรศัพท์มือถือที่เพิ่งบันทึกภาพและวีดีโอเสร็จ ก่อนจะยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ที่มุมปาก

"เราจะเอาวิดีโอและภาพพวกนี้ทำอะไรดีน๊า จะส่งให้กับสำนักข่าวบันเทิงหรือว่าจะส่งให้กับคนสนิทคนใหม่ของวายุดีล่ะ ถ้าส่งให้กับสำนั

บทที่ 23

"พี่วาเหนื่อยมั๊ยครับ พวกเราช่วยกันเตรียมอาหารเสร็จพอดี พี่จะกินข้าวเลยมั๊ยครับ"

"ขอบใจจ้าน้องกันต์ พี่กำลังหิวพอดีเลย วันนี้กับข้าวน่ากินมากๆ เลยอ่ะ" น้ำเสียงของวาอาจฟังดูสดใสร่าเริง หากฟังดีๆ จะรู้ว่าเขา รู้สึกเหนื่อยมากกับวันนี้ ทำให้คนสนิทของเขาต้องวานจานข้าวลงบนโต๊ะ ก่อนเดินมานั่งเก้า

บทที่ 24

เมื่อการเดินแบบเริ่มขึ้นบรรยากาศภายในงานจึงดูครึกครื้นขึ้น คลาคล่ำไปด้วยสื่อมวลชนสายบันเทิงแสงแฟลชจากกล้องนับร้อยถูกสาดส่องกระทบนายแบบที่เดินอวดโฉมในชุดผ้าไทยอย่างสวยงาม จนไฮไลท์ของงานได้จบลง นายแบบหนุ่มยืนถ่ายรูปร่วมกับเจ้าของงาน ประธานในการจัดงานและแขกเหรื่ออีกมากมายเพื่อเป็นเกียรติแก่ห้