บทที่ 95

* * *

ดูเหมือนว่าตลอดช่วงเวลาที่ห่างกันจะมีความรู้สึกเปลี่ยนไปเกิดขึ้น เคนดูควบคุมความรู้สึกที่มีต่ออาเรียไม่ได้เท่าที่คิด

เพื่อจะให้อาเรียฟื้นตัวได้เร็วขึ้นไม่รู้ว่าเขาไปหาสมุนไพรหายากนั้นมาจากไหน วางทิ้งไว้หน้าประตูพลางถามไถ่อยู่เรื่อยๆ ว่ายังจับตัวคนร้ายไม่ได้เหรอ

หากมองภายนอกอาจจะคิดว

บทที่ 96

เคนถอดเสื้อคลุมออกแล้วส่งให้คนรับใช้ ก่อนจะค่อยๆ ก้าวขึ้นบันไดไปอย่างช้าๆ

ในมือของเขาถือเสื้อคลุมของอาเรียอยู่ เสื้อที่ในตอนนี้เย็นเฉียบไปแล้วนั้น มีเพียงส่วนที่อยู่ในมือของเคนเท่านั้นที่ยังคงอุ่นอยู่อย่างประหลาด

‘อีกไม่กี่ขั้นก็ถึงชั้น 3 แล้ว’

ความจริงที่ว่าเขาจะต้องกลับลงไปอีกครั้งหลังจาก

บทที่ 97

“…อ่า”

“…!”

ผู้บุกรุกเข้ามายามกลางดึกนั้นไม่ใช่ใครอื่นนอกจากอาซ เธอมองเห็นได้อย่างชัดเจนว่าเขาก้าวถอยหลังไปก้าวหนึ่งด้วยความสับสนงุนงงกับแสงจันทร์ที่สาดส่องผ่านทางหน้าต่าง

นัยน์ตาสีครามของเขาค่อยๆ เลือนราง

“ผมไม่ได้ตั้งใจจะทำให้ตกใจ… ขออภัยด้วยครับ”

เขารีบขอโทษอย่างรวดเร็ว

ทว่าอาเรียที่ตกใจ