บทที่ 80

แต่เพราะอะไรกันเล่า

เป็นเขาเองไม่ใช่หรือที่ไม่ยอมสบตากับเธอเลยสักครั้ง และเรื่องเข็มกลัดเองก็ไม่มีใครรู้อะไรเกี่ยวกับมันเป็นพิเศษ ดังนั้นไม่มีทางที่คนส่งจะเป็นใครอื่นได้แน่ แต่ทำไมเขาต้องให้เข็มกลัดแบบนี้กับเธอด้วยละ

อาเรียครุ่นคิดพร้อมล้มตัวลงบนเตียง เข็มกลัดในมือสะท้อนแสงอาทิตย์อัสดงเป็นป

บทที่ 81

หลังจากเวลาผ่านไปสักครู่ภายในห้องก็เงียบสงบลง เอ็มม่าเข้าไปในห้องอย่างระมัดระวังและรีบตรวจดูสภาพของมิเอล

ผมสลวยดุจดั่งแพรไหมและผิวที่ดูเรียบเนียนเหมือนเช่นเคยไม่มีบาดแผลแม้แต่จุดเดียว

เมื่อเห็นดังนั้นแล้วเอ็มม่าจึงโล่งใจและลงมือเก็บกวาดชิ้นส่วนที่แตกกระจายอยู่บนพื้น

“เอ็มม่า…”

ในตอนที่เธอกำ

บทที่ 82

ที่นั่งของอาเรียอยู่ฝั่งตรงข้ามกับมิเอลพอดี ซึ่งอยู่ใกล้กับกึ่งกลางของโต๊ะ หากเธอเงยหน้าขึ้นมาก็จะเห็นหน้าของมิเอลได้อย่างพอดิบพอดี

หลังจากที่อาเรียนั่งลงเธอก็พบกับจุดสังเกตหนึ่งอย่างจากการแนะนำตัวตามลำดับของผู้หญิงเหล่านั้น

‘ทุกคนเป็นภรรยาของตระกูลที่ฉันให้เงินลงทุนทั้งนั้นเลยนี่นา’

สิ่งที