บทที่ 76

“ตายจริง! …ไม่น่าเชื่อเลยว่าจะมีคนที่ดูสง่างามแบบนั้นอยู่ด้วยค่ะ”

นัยน์ตาของแอนนี่ยังคงแวววาวระยิบระยับราวกับตกอยู่ในภวังค์ภายในรถม้าที่กำลังเดินทางกลับ

เธอเอาแต่ยกย่องชื่นชมท่านบารอนเวอร์บูมราวกับนกน้อยที่ส่งเสียงเจื้อยแจ้วอย่างไม่ขาดสายในตอนเช้า อาเรียพูดเสริมขึ้นมาโดยกล่าวถึงเส้นผมและผิว

บทที่ 77

“เพราะฉะนั้นแล้ว เพื่อให้ฉันช่วยเธอได้ เธอเองก็ต้องพยายามด้วยไม่ใช่หรือ”

“เลดี้…”

ดูเหมือนแอนนี่จะหัวไว เธอเข้าใจในสิ่งที่อาเรียพูด

หลังจากนั้นผ่านไป ในช่วงสองสามวันแรกแอนนี่ยังดูเศร้าอยู่บ้างแต่เธอก็กลับมาร่าเริงได้อีกครั้งอย่างรวดเร็ว และเริ่มแวะเวียนไปที่ร้านของบารอนเวอร์บูมอีกครั้งหลังจ

บทที่ 78

อาเรียเก็บของขวัญที่อาซมอบให้ไว้ที่ห้องแต่งตัวทั้งกล่องแบบนั้น เพราะคงไม่มีโอกาสพิเศษอะไรที่เธอจะได้ใส่มัน อีกทั้งยังกังวลว่ามันอาจจะได้รับความเสียหายหากเอาออกมาเก็บไว้ข้างนอกกล่องด้วย เช่นนั้นแล้วของขวัญอันเลอค่าของอาซจึงถูกเก็บไว้เงียบๆ แบบนั้น

ตัวอับโชคอย่างมิเอลนำเอาน้ำตาลที่ได้รับมาอบค