บทที่ 4

เมนูผักคืออาหารที่อาเรียเกลียดที่สุด หากทำให้สุกเนื้อสัมผัสก็ไม่ดีเพราะมันจะเละจนไม่น่ารับประทาน หรือหากทานสดๆ ก็มีกลิ่นเหม็นเขียวไม่อร่อย ยิ่งไปกว่านั้น ผักยังเป็นอาหารหลักของชาวบ้านทั่วไป เธอจึงทานมันทุกวันจนเบื่อไปเสียก่อนที่จะเข้ามาอยู่ในปราสาทท่านเคานต์แล้ว

เพราะเช่นนั้นเธอจึงอยู่ในสภาพ

บทที่ 5

การปักลวดลายตราประจำตระกูลเล็กๆ ที่มุมผ้าไม่ได้ใช้เวลานานเท่าใดนัก นั่นก็เพราะเธอมีอาจารย์ที่ดีนั่นเอง หากมีส่วนไหนที่ไม่ละเอียดซาร่าก็จะเป็นคนคอยแก้ไขให้

ผ้าเช็ดหน้าสีดำที่ปักลายอย่างสวยงามด้วยด้ายสีเงินเป็นรูปดอกลิลลี่ซึ่งเป็นตราประจำตระกูลนั้น สมบูรณ์แบบเสียจนหากนำไปขายในตลาดด้วยราคาที่สู

บทที่ 6

“ลูกไปได้ยินเรื่องนั้นมาจากที่ไหนกัน”

“อืม… เรื่องนั้น ใครเป็นพูดงั้นหรือ ลูกได้ยินมาจากไหนนะ เหมือนลูกจะได้ยินคนพูดกันมาจริงๆ นะคะ แต่ลูกนึกไม่ออกเลยค่ะ”

ในตอนแรกอาเรียคิดจะอ้างว่าเธอได้ยินมาจากซาร่า แต่หากอ้างชื่อซาร่าไปแล้วท่านเคานต์อาจจะไปถามกับซาร่าโดยตรงได้ จึงอ้อมแอ้มด้วยการยิ้มตอบกลั