บทที่ 24

อาเรียรีบปิดหน้าต่างและปิดผ้าม่านให้พ้นจากสายตาของเขา แล้วเดินกลับไปยังโซฟาที่ตั้งอยู่กลางห้องอย่างรวดเร็ว

แม้จะมองไม่เห็นเขาแล้ว แต่พอนึกถึงสายตาและรอยยิ้มที่ไม่รู้ความหมายนั่น ก็ทำให้เธอรู้สึกหวั่นๆ อาเรียดื่มชาที่เย็นขึ้นเล็กน้อยแก้อาการคอแห้งแล้วทำใจให้สงบ

ทั้งที่คิดว่าจะไม่มีทางได้เจอก

บทที่ 25

“…”

อาซจ้องมองอาเรียด้วยใบหน้านิ่งตึงสักพัก เขาสบสายตาที่ขอโทษจากใจจริงของเธอ แล้วยิ้มกว้างด้วยความยินดี

ไม่ว่าจะมองยังไงนี่ก็เป็นสถานการณ์ที่จะต้องทำให้อารมณ์เสียแน่นอน แต่เขากลับดูอารมณ์ดีอย่างยิ่ง ราวกับว่ากำลังรอสถานการณ์แบบนี้อยู่

“ช่อดอกไม้ที่น่าเกลียดแบบนั้นคงไม่เหมาะกับเลดี้เป็นแน่

บทที่ 26

“ลูกว่าเราเรียกกองทหารรักษาการณ์ดีกว่านะคะ”

เคาน์ติสถามกลับด้วยความตกใจเมื่อได้ยินคำพูดปนเสียงทอดถอนใจของอาเรียราวกับเธอไม่มีทางเลือกอื่นอีกแล้ว

“กองทหารรักษาการณ์อย่างนั้นหรือ”

“เพราะหากคนขับรถม้าจงใจเลือกรถม้าที่พังแล้วมาใช้… ก็เท่ากับเป็นอุบายที่จะทำให้ลูกเป็นอันตรายได้นะคะ ลูกกลับมาถึงค