บทที่ 201 (ตอนพิเศษ ตอนที่ 201)

นัยน์ตาประกายสีเขียวคู่นั้นที่ได้สบตา ช่างเป็นดวงตาบริสุทธิ์ที่ไม่มีความเคลือบแคลงใจใดๆ ในแววตานั้นเลย

แต่ดูจะไม่ระวังตัวมากเกินไปหน่อย เด็กชายหยุดความคิดของตัวเองพร้อมกับถอนหายใจ

“จะว่าไป ฉันหลับไปนานเท่าไรแล้วนะ”

“อืม.. หนึ่งวัน เพราะหลับไปเมื่อวาน”

นี่ฉันหลับไปทั้ง

บทที่ 202 (ตอนพิเศษ ตอนที่ 202)

จะมองยังไงนี่ก็ไม่ใช่หญ้าที่กินได้นะ นี่เธอบอกว่าเธอกินสิ่งนี้เหรอ เด็กน้อยแบบนี้เนี่ยนะ ไม่สิ บางทีอาจจะเป็นเพราะกินหญ้านี่เลยทำตัวเธอเล็กแบบนี้ล่ะมั้ง

“กินนี่ทุกวัน… ทุกวันเลยเหรอ”

“อื้ม แทบจะกินทุกวันเลยล่ะ ถ้าไม่นับตอนที่ไม่อยากกินน่ะนะ แต่เพราะหิว สุดท้ายก็ต้องกิ

บทที่ 203 (ตอนพิเศษ ตอนที่ 203)

“…อะไรกันเนี่ย”

เจ้าของบูทีคที่นั่งอยู่บนโซฟาราคาถูกลุกขึ้นมาดูเด็กสองคนที่เข้าร้านมาพร้อมกับขมวดคิ้ว

เพราะจะมองอย่างไรก็ดูไม่เหมือนแขกเลยสักนิด มีแค่เด็กที่มอมแมมคนหนึ่งกับเด็กตัวเล็กอีกคน และเสื้อผ้านั้นก็เลอะเปรอะทั้งดินและฝุ่นเต็มไปหมด

เมื่อเห็นท่าทางที่สงสัยจากเจ