บทที่ 163

“นะ น้อง…!”

เนื่องจากทุกคนส่งแรงกดดันบางอย่างคล้ายกับจะให้มิเอลเป็นสาวใช้ของคฤหาสน์ มิเอลจึงได้แต่เลิ่กลั่กและพูดติดอ่าง

จะให้เธอลดตัวไปทำงานที่ต้อยต่ำและหยาบคายแบบนั้นได้อย่างไร นั่นเป็นเรื่องที่เธอไม่สามารถยอมรับได้เลย

ทว่าสิ่งที่ทำให้เธอไม่สามารถพูดออกมาแบบนั้นได้ ก็เพราะพ่อบังเกิดเกล้า

ตอนที่ 164

“…น้องรึคะ”

เนื่องจากไม่สนิทสนมกับซาร่าเลยแม้แต่น้อย มิเอลจึงกะพริบดวงตาที่ปริ่มไปด้วยน้ำตาและถามกลับไป

ดังนั้นอาเรียจึงยิ้มอย่างแจ่มใสและตอบรับไป

“อืม ถ้าอยู่คฤหาสน์เพียงคนเดียวก็คงเหงาแย่นะสิ”

“อ่อ นั่นน่ะก็ใช่ค่ะ แต่…”

ถึงอย่างนั้นก็เถอะ แต่จะให้ไปงานแต่งงานมาร์ควิสวินเซนต์กับซาร่าเนี่

ตอนที่ 165

“ถ้าอย่างนั้น แอนนี่จ๊ะ ฉันฝากมิเอลด้วยนะ”

อาเรียทำไขสือแล้วส่งยิ้มให้กับแอนนี่ที่ตกใจจนพูดต่อไปไม่เป็น แล้วเธอก็ขึ้นรถม้าไปกับอาซ หน้าตาของแอนนี่และมิเอลดูเหมือนสติหลุดออกไปเพราะความตกใจตั้งตัวไม่ทัน

อาซคิดว่ามันดูแปลกๆ ที่อาเรียยิ้มอย่างมีเลศนัยและปราดมองออกไปนอกหน้าต่าง เขาจึงถามเธอขึ้