บทที่ 158

“อย่างนั้นเองสินะคะ”

ต่างจากคารินที่แนะนำเขาอย่างระมัดระวัง อาเรียกลับตอบออกมาอย่างสุขุม ราวกับว่านั่นไม่ได้มีค่าอะไรเป็นพิเศษสำหรับเธอเลย

แม้จะรู้สึกเหมือนกับเคยได้ยินนามสกุลเปียสต์มาจากที่ไหนสักแห่ง แต่มันก็ไม่ได้เป็นเรื่องแปลกใหม่อะไร เพราะถึงจะมีพ่อที่แท้จริงขึ้นมา ชีวิตของเธอก็ไม่มีอะ

บทที่ 159

สาวใช้พยักหน้ารับคำสั่งของอาเรียก่อนจะหายไปเรียกแอนนี่

เวลาผ่านไปไม่นานแอนนี่ก็มาถึงที่ห้องของอาเรีย หน้าตาของเธอเต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็น

สายตาของเธอฉายแววสงสัยถึงบทสนทนาในห้องรับรับแขกก่อนหน้านี้ รวมถึงตัวตนที่แท้จริงของแขกที่ไม่เปิดเผยตัวตนออกมาด้วย

“เลดี้เรียกดิฉันหรือคะ”

แอนนี่เก็

บทที่ 160

***

“…ลงชื่อเป็นการสุดท้ายก็ถือว่าเป็นอันเสร็จเรียบร้อยแล้วครับ ต่อไปก็สามารถนำเธอมาฝากขังและพาออกไปได้ง่ายๆ โดยไม่ต้องผ่านขั้นตอนยุ่งยากอะไรแล้วครับ”

ท่าทางของผู้คุมซึ่งอธิบายราวกับว่ามิเอลเป็นสิ่งของที่รับฝากเอาไว้ ทำให้มิเอลกำมือทั้งสองข้างแน่นขึ้น

แต่เธอไม่สามารถโต้ตอบอะไรกลับไปได้ เพร