บทที่ 156

“นักโทษเคน โรสเซนต์”

ถัดจากนั้นก็ถึงคราวของเคน เนื่องจากเขาอยู่ข้างๆ มิเอลจึงง่ายต่อการหันไปมอง เพราะมิเอลที่อยู่ข้างๆ เขาได้รับความช่วยเหลือจากอาเรีย นั่นจึงทำให้สีหน้าของเขาดูไม่หม่นหมองเสียเท่าไร

ไม่สิ สีหน้าของเขากลับดูสดใสเสียด้วยซ้ำ ท่าทางเขาจะคิดว่าตนเองก็คงจะได้รับความช่วยเหลือด้วย

บทที่ 157

***

“จบง่ายอย่างนี้เลยสินะ”

อาเรียมองดูหัวที่หลุดออกจากบ่าของไอซิสและพูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่ฟังดูเฉื่อยชาเล็กน้อย

ทั้งๆ ที่ในอดีตเธอเป็นถึงชนชั้นขุนนางระดับสูงที่ไม่มีใครกล้าสบตาเลยแท้ๆ แต่จุดจบกลับดูไร้ค่าอะไรเช่นนี้

แม้แต่ขุนนางชั้นสูงที่สูงส่งเทียมฟ้ายังถูกปฏิบัติราวกับว่าเป็นของต่ำต้อย

บทที่ 158

“อย่างนั้นเองสินะคะ”

ต่างจากคารินที่แนะนำเขาอย่างระมัดระวัง อาเรียกลับตอบออกมาอย่างสุขุม ราวกับว่านั่นไม่ได้มีค่าอะไรเป็นพิเศษสำหรับเธอเลย

แม้จะรู้สึกเหมือนกับเคยได้ยินนามสกุลเปียสต์มาจากที่ไหนสักแห่ง แต่มันก็ไม่ได้เป็นเรื่องแปลกใหม่อะไร เพราะถึงจะมีพ่อที่แท้จริงขึ้นมา ชีวิตของเธอก็ไม่มีอะ