บทที่ 153

* * *

ช่างโง่เขลาเสียจริงๆ

บรรดาขุนนางต่างตะกายไต่เต้าเปิดโปงเรื่องของคนอื่น เพื่อที่จะได้ลดความผิดบาปของตัวเองให้เป็นเบา โดยมีไวเคานต์เมอรีอาร์ตเป็นคนนำ หากเป็นตอนปกติ พวกเขาก็คงจะคิดไตร่ตรองดูใหม่ แต่ตอนนี้พวกเขากำลังถูกต้อนให้จนมุม

บรรดาทหารของอาณาจักรโครอาหายตัวไปพร้อมกับทรัพย์สินทั้

บทที่ 154

แปลกจริงๆ แม้เพศและอายุจะต่างกัน แต่เธอก็รู้สึกราวกับมองดูตัวเองในกระจก

อาเรียจ้องมองเขาด้วยความตกใจจนพูดอะไรไม่ออก เธอได้แต่กะพริบตาปริบๆ แล้วถามถึงตัวตนของโคลอีอย่างระมัดระวัง

“…ใครหรือคะ”

“คือ…”

คารินที่ยืนอยู่ข้างๆ เธอตอบอย่างลังเลเหมือนกับว่าสถานการณ์นี้ไม่อยู่ในแผนการที่วางไว้ และโคล

บทที่ 155

ชายคนนั้นเป็นบุตรของมาร์ควิสเปียสต์และไวโอเล็ตที่ในอดีตเคยเป็นหนึ่งในราชวงศ์กษัตริย์อย่างนั้นหรือ… ไอซิสที่ได้ฟังคำอธิบายจนถึงตรงนั้นเองก็นึกข่าวลือเกี่ยวกับโคลอีขึ้นมาได้

เธอนึกไม่ค่อยออกเท่าไรนัก เพราะเรื่องมันก็นานมากแล้ว แต่เธอจำได้อย่างชัดเจนว่าหญิงจากอาณาจักรโครอามีความสัมพันธ์เชิงชู