บทที่ 143

* * *

อาเรียมองทิวทัศน์หนาวเหน็บราวกับหิมะจะตกลงมาพลางจิบชาอุ่นๆ

พรุ่งนี้ก็จะเป็นวันสำคัญแล้ว มื้อเย็นวันนี้มีนัดกับอาซอยู่แล้วจึงตั้งใจจะพักผ่อนอย่างที่เคย

เพราะอย่างนั้นหลังจากตั้งใจแต่งตัวเสร็จจึงตั้งใจจะใช้เวลาที่รออาซไปกับการอ่านหนังสือ แต่ยังคงนึกถึงคำพูดและสีหน้าของเขาอยู่ตลอด

แม้

บทที่ 144

ทันทีที่เข้าไปด้านในร้านอาหารกับอาเรีย ก็ได้ยินเสียงคนซุบซิบกัน ร้านอาหารมาตรฐานสูงแบบนี้ไม่มีทางปล่อยให้พนักงานแสดงท่าทางไร้มารยาทแน่ จึงเป็นเสียงของแขกอย่างไม่ต้องสงสัย

อาซพูดด้วยสีหน้าไม่พอใจนัก

“…มีคนอยู่สินะ”

แม้จะไม่ได้เช่าทั้งร้าน แต่ก็คิดว่าตรงที่ที่จองในชื่อของเขาไว้ก็ไม่ควรจะต้อง

บทที่ 145

อาซเร่งฝีเท้าขึ้นรถม้าไปพร้อมกับอาเรีย ทันใดนั้นคนขับรถม้าก็ถามที่หมายจากเขา

“ให้กระผมนำไปที่ไหนดีขอรับ”

“ที่ไหนก็ได้”

ทว่าคำตอบที่คนขับรถม้าได้รับกลับไม่ใช่จุดหมายที่ชัดเจน แต่อย่างไรก็ตามคนดูเหมือนว่าขับรถม้าจะเข้าใจคำพูดของอาซจึงตอบกลับแค่เข้าใจแล้วพร้อมกับเริ่มออกรถม้า

“จะไปที่ไหนเหรอค