บทที่ 44

ต้นลมที่น่าเศร้าน่าสงสารน่าถอนหายใจ

“ พลึบ ” ต้นลมขาอ่อนล้มลงไปบนพื้น

“ หัวใจของพี่ ? หัวใจของต้นหนาวหรอ ? ฉันอยากมีหัวใจที่แข็งแรงดวงหนึ่ง ไปรักเขา ท้ายที่สุด ฉันจงใจ และ ตั้งใจ ในที่สุด ฉันก็ได้หัวใจที่แข็งแรงดวงนี้มา ในที่สุด ฉันก็มีหัวใจที่มีชีวิต สามารถรักเขาได้

สุดท้ายแล้ว

บทที่ 45

การดำเนินชีวิตอยู่ในความสุขของสัตว์ป่า

กลับขึ้นไปชั้นบน จีนถาม : “ ภัทรยังดีอยู่หรือเปล่า ? ”

“ พยาบาลบอกว่า อาการบาดเจ็บไม่หนัก หลังการผ่าตัด ก็ออกจากโรงพยาบาลแล้ว ”

จีนเป็นคนฉลาด พูดถึงที่นี่ ก็เข้าใจอะไรๆแล้ว ไม่ถามอีกต่อไป

ธามผ่านระยะอันตรายมาแล้ว วันที่สอง ตื่นขึ้นมาอย