บทที่ 3 เรื่องที่บ้าคลั่ง

บนเตียงนุ่ม ร่างสองร่าง กอดกันและกัน แนบชิด สนิทติดกัน อย่างใกล้ชิด

เฌอรินกอดคอของธามแน่น “ เร็วหน่อย เร็วกว่านี้ ” คำพูดอย่างนี้ 7 ปีมานี้ เธอไม่เคยพูดคำพูดพวกนี้ออกมาเลยสักครั้ง

ขนตาของเธอ กระพริบช้าๆ

ชายหนุ่มอยู่บน ได้ยินปุ๊ป ร่างกายหยุดไปทันที แล้วตามด้วยทับลงบนไหล่บอบบางเล็กของหญิงสาวอย่างแรง ริมฝีปากบางพูดอย่างดูถูกว่า “ นายหญิงชัชวาลไพศาล ร่านจริงๆ ”

ตามหลังของคำพูดนี้ เอวแกร่งของชายหนุ่มกระแทกลงไปอย่างหนักๆ “ แต่ก็ตามที่เธอหวัง ” พูดจบปั๊ป เพิ่มความเร็วอย่างรุนแรง

ขนตาของเฌอรินกระพริบ ไปมา เหมือนกับไม่ได้ยิน แต่มือที่คล้องคอของธามไว้ ยิ่งใช้แรงกักกอดเขาแน่นขึ้น คล้ายกับใบไม้แผ่นหนึ่งที่ลอยอยู่บนทะเล โคลงเคลงไปมา อย่างกับจะคล่ำลงไปในน้ำได้ตลอดเวลา

“ ธาม กอดฉัน กอดฉัน กอดฉัน ! ” หญิงสาวบนเตียงเหมือนกับบ้าไปแล้ว “ ธาม ! กอดฉัน ! กอดฉัน ! กอดฉัน กอดฉัน กอดฉัน ! ”

คำที่บอกว่า กอดฉัน นับไม่ถ้วน ริมฝีปากที่ซีดเผือก เพราะเขาจึงแดงจัด ไม่รู้ว่าเป็นเพราะหญิงสาวบอกว่า กอดฉัน อย่างนับไม่ถ้วน หรือเปล่า ตื่นเต็นจนชายหนุ่มเอง ก็เข้าร่วมการร่วมรักอันบ้าคลั่งนี้ ธามแค่รู้สึกว่า ผู้หญิงใต้ร่างนี้ วันนี้ไม่เหมือนกับวันอื่นๆ ไม่เคยกระตือรือร้นและบ้าคลั่งอย่างนี้มาก่อน !

อยู่ๆมือที่คล้องคอของธามไว้ ก็ดันศรีษะของเขาลงมา “ ธาม ฉันรักนาย ”

“ ธาม ฉันรักนาย ฉันรักนาย ฉันรักนาย ! ” เธอคำราม ตะโกน อย่างเสียงดัง จนเสียงแหบแห้ง

เฌอรินวันนี้ กระตือรือร้นมากเกินไป ปลดปล่อยมากเกินไป บ้าคลั่งเกินไป !

ไม่เหมือนกับเธอ ใน 7 ปีนี้ เธอในตอนนี้ สดใส ร่าเริง คล้ายกับจะใช้เรี่ยวแรงทั้งหมด ก็จะแผดเผาความกระตือรือร้นในร่างให้มอดไหม้ไป

แมลงเม่า บินเข้าหาไฟ ไม่ต้องอธิบายอะไรทั้งนั้น !

เอวหนาแกร่ง ของธามยังคงใช้แรงในการขยับเข้าออก ใบหน้ายังคงเหลือไว้แต่ ความสงบเงียบ

เฌอรินกัดริมฝีปาก เธอกอดธามไว้ “ ธาม ! บอกรักฉัน ! ” ดวงตาเธอเปือกชื้น แต่ยังมองเขาอย่างมีหวัง

“ หึ ” ชายหนุ่มหัวเราะเสียงเบา ไม่เห็นด้วย และไม่ปฏิเสธ

เฌอรินมุดศรีษะเข้าไปในลำคอของเขาทันที อ้าปาก ใช้แรงกัดลงไป “ บอกรักฉัน ! ” เธอในวันนี้ นอกจากบ้าคลั่งอย่างร้ายแรงแล้ว และยังดื้อดึง อย่างรุนแรงอีกด้วย !

ธามเงยศรีษะขึ้นทันที “ เธอบ้าไปแล้วหรือไง ? ” สายตาเขาเย็นชา

แต่เฌอรินไม่สน อ้าปากยังคงกัด เงยหน้าขึ้นมองเขาด้วยดวงตาแดงก่ำ สาตายังคงดื้อดึงและหวาดระแวง “ บอกรักฉัน ! ”

เธอบ้าไปแล้วจริงๆ ! คน บ้าเท่านั้นที่ทำอย่างนั้นได้ คน บ้าเท่านั้นที่จะเลือกทำอย่างนี้ได้

“ รู้จักพอแล้วก็หยุดซะ ”

ยังคงกัดอย่างแรงอีกครั้งหนึ่ง “ พูด บอกรักฉัน ! ”

ธามขมวดคิ้วมุ่นหลบ

“ ไม่อนุญาติให้หลบ ! ” เฌอรินใช้แรงมหาศาลคล้องคอของผู้ชายไว้ไม่ให้หันไปไหน “ นายอย่าลืมสิ 7 ปีก่อน นอกจากจดทะเบียนสมรสแล้ว ยังเซ็นสัญญาฉบับนั้น นาย ธาม ชัชวาลไพศาล ต้องทำตามคำขอร้องของฉันทุกประการ ! ”

7 ปีมานี้ ครั้งแรกที่เฌอรินนำสัญญาฉบับนั้น ที่มีแต่พวกเขาสองคนรู้ มาข่มขู่ธาม

ธามมองเธออย่างสังเกต ไม่หลบสายตาเธออีก

“ บอกรักฉัน ธาม ชัชวาลไพศาล บอกรักฉัน ” เฌอรินยังคงไม่ยอม ขนตากระพริบเบาๆ หากเป็นเช่นนี้ สัญญาที่ควรตายฉบับนั้น สำคัญกับเขาขนาดนั้น ได้รับความสำคัญจากเขามากมาย หึ ภายในปากมีรสขม เงยหน้า กัดฟันพูด “ นี่ก็ใช่ ความต้องการของฉัน ธาม ชัชวาลไพศาล บอกรักฉัน ! คำเรียกร้องของสัญญา นาย ธาม ชัชวาลไพศาล ต้องทำตามความต้องการของฉัน เฌอริน พัชรกานต์กุล ! ”

ชายหนุ่มจับเอวคอดกิ่วของเธอแน่น ช่วงเอวกระแทกลงไปอย่างแรง !

เฌอรินตายิ่งแดงก่ำ อ้าปาก กัดลำคอของเขาโดยแรง จนฉีก “ พูด ! พูดสิ ! ”

ร่างของชายหนุ่ม ที่อยู่บนร่างเธอ เพิ่มความเร็วไม่ยอมหยุด ปล่อยให้เธอกัดคอของเขาอย่างไม่คิดจะห้าม จากคิ้วที่ขมวดเข้าหากันของเขา สามารถดูออกได้ว่า เขาเจ็บจากคมเขี้ยวที่เธอกัด แต่เขาก็ไม่หลบ

ความรู้สึก ไม่ยอม ไม่พอใจ บังคับ ที่อยากได้ยินคำๆนั้นจากปากเขา ทำให้เธอ ต้องการอยากจะได้ยินคำๆนั้นจากปากเขาให้ได้ จึงกัดเขาอย่างแรงอีกครั้งหนึ่ง !

“ พูด ! พูดว่ารักฉัน ! นายพูดสิ ! ”

ตอบรับเธอคือ ชายหนุ่มไม่หลบ ไม่หนี ตามใจให้เธอกัดเขา และ การครอบครองอย่างหยาบโลน !

“ ธาม พูดว่ารักฉัน ” เสียงของเธอเบาลงไป “ ขอร้อง คำโกหกก็ได้ ” เสียงพูดของเฌอริน สั่น อย่างไม่มีแรง

ไม่รู้ว่าผ่านไปนานแค่ไหน เสียงบังคับในเสียงหอบหายใจ ค่อยๆหยุดลง เฌอรินมองเลือดเปื้อนลำคอตรงหน้า ลำคอเต็มไปด้วยรอยฟันของเธอ กลิ่นคาวเลือดในปาก ยังคงเตือนให้เธอรู้ว่า ชายหนุ่มบนร่าง แค่โกหก ยังไม่ยอมโกหกเพื่อเธอสักครั้ง

แม้ว่าลำคอจะถูกกัดจนเป็นแผล แม้ว่าจะนำสัญญาฉบับนั้นออกมาพูด ตลอดชีวิตนี้เธอ เฌอริน พัชรกานต์กุล ก็ไม่สามารถได้ยินคำๆนั้นจากปากเขา แม้ว่าจะเป็นคำโกหกก็ตาม เขายังไม่ยอมพูดให้เธอได้ฟัง

เมื่อกิจกรรมส่ายเอวเสร็จสิ้นลง ชายหนุ่มลุกออกจากร่างของเธอ ลงเตียง ยืนอยู่ข้างเตียง ริมฝีปากด้านข้างยกยิ้ม “ ความต้องการของนายหญิงชัชวาลไพศาล ฉัน ธาม ชัชวาลไพศาล ทำตามทุกประการ ไม่ทราบว่า การร่วมรักครั้งนี้ ผมทำให้นายหญิงชัชวาลไพศาลรู้สึกสบาย พอใจ มีความสุขได้ไหม ? ” พูดจบ สายตาแสดงความดูถูก็ปรากฎออกมา หันหลังเดินเข้าห้องน้ำไป

เสียงกระเซ็นของน้ำ ดังเล็ดลอดออกมาจากในห้องน้ำ สีหน้า เฌอริน พัชรกานต์กุลซีดเผือดไปหมด !