บทที่ 91 อาหารในคืนข้ามปี

“ข้าไม่ได้พูดเพ้อเจ้อนะ เอ้อร์ยา เจ้ามาดื่มก่อนแล้วพี่ค่อยล้างความคิดให้” หลินซินเยียนยื่นเหล้าที่อยู่ในมือให้เอ้อร์ยา นางไม่รอให้เอ้อร์ยาดื่มก็เงยหน้าขึ้นดื่มเหล้าอีกจอก

พออี้เซิงเห็นก็รีบมาแย่งเหล้าในมือของเอ้อร์ยาไป “พี่สาว ข้าดื่มเป็นเพื่อนพี่”

หล

บทที่92 เขาพอใจแล้ว

เอ้อร์ยามึนงง อยากจะอธิบาย แต่ถูกอี้เซิงดึงแขนไว้

“เจี่ยเมาแล้ว นอนหลับไปแล้ว” อี้เซิงไม่อยากให้วันดีๆที่มีความสุขแบบนี้หลินซินเยียนจะถูกรังแกอีก ดังนั้นยามที่ต้องเผชิญหน้ากับโม่จื่อเฟิง เขาไม่สามารถปกปิดความไม่พอใจในแววตาได้เลยสักนิด

โม่จื่อเฟิงพูดด้วยเสีย

บทที่93 ชีวิตของคนนั้นช่างไร้ค่า

เมื่อหลินซินเยียนตามสะใภ้เหล่าหลี่มาถึงประตูศาลากลางก็ใช้เวลาไปถึงครึ่งชั่วยาม

เนื่องจากเป็นช่วงเวลาของเทศกาล หน้าประตูศาลาวกลางคนน้อย จึงไม่ค่อยมีชาวบ้านมาดูกันเท่าใด

พวกเขาเข้าประตูศาลากลางแล้ว ก็พบเจ้าหน้าที่ในศาลว่าการกำลังหาวอยู่ คนผู้น