บทที่ 87 การเยาะเย้ยและความแข็งแกร่ง

สมกับที่เป็นเสนาบดีฝ่ายซ้าย นึกไม่ถึงว่าบุรุษผู้นี้จะเฉลียวฉลาดอย่างที่ร่ำลือ

แค่อาศัยจังหวะการเคลื่อนไหวไม่กี่อย่าง อินฉีกลับพบว่าเขาต่างหากที่เป็นตัวแทนผู้แข็งแกร่งของศาลาความลับแห่งสวรรค์อย่างแท้จริง แต่ถ้าให้เขาต้องมองดูศาลาความลับแห่งสวรรค์พ

บทที่ 88 ใครชนะใครแแพ้

ทั่วทั้งสนามเงียบกริบ เมื่อเกิดเสียงดัง “ปั้ง!” เหลือเพียงลูกสาลี่ที่ระเบิดออกจากกัน

สิ่งแปลกประหลาดที่เรียกว่าเข็มดอกแพร์ ชั่วพริบตาที่ปะทะเข้ากับลูกสาลี่ก็พลันระเบิดออก ที่พุ่งออกมาจากข้างในมีเพียงแค่ลวดเหล็กเส้นเดียว นึกไม่ถึงว่าจะแยกลูกสาลี่ออกเป็นชิ้นๆ

บทที่89 มือขาวราวกับหิมะ

ลมโชยผ่าน พัดพากลีบดอกพลัมปลิวร่วงหล่นตกตรงช่องหว่างระหว่างกลางคนทั้งสอง

หลังจากที่ลมโชยผ่านเหมือนว่าอากาศจะเย็นขึ้นเล็กน้อย หลินซินเยียนเหลือบมองกลีบดอกไม้ที่ปลิวหล่นอยู่บนพื้น ตรงมุมปากยังคงรอยยิ้มอย่างไร้ที่ติ "ใต้เท้าอินเจ้าคะ เย็นมากแล้ว ข้าขอตัวกลับก่อน