บทที่ 71 ออกจากจวนอ๋อง

“ราคาเท่าไรนะ?”หลินซีนเยียนตกตะลึงจึงเอ่ยปากถามอีกครั้ง

สีหน้าของโจวชางเริ่มแดงก่ำ “ปัจจุบันมีเพียงสาม สามหมื่นตำลึง....”

ในใจของหลินซีนเยียนรู้สึกตื่นเต้นอย่างมาก แต่ใบหน้าไม่ปรากฏอาการอะไรเลยสักนิด เพียงเอ่ยด้วยน้ำเสียงแจ่มใส “ช่างเถอะ ในเมื่อเป็นสหายขอ

บทที่ 72 เชิญคนมาช่วยงาน

ในช่วงระยะนี้ เมืองเฟิ่งซี แม้จะเป็นเมืองหลวงของแคว้นหนานเยว่ แต่ราคาที่อยู่อาศัยไม่ถือว่าแพงมาก ถึงอย่างไรบ้านเรือนของที่นี่จะใช้เป็นเพียงที่พักอาศัย แต่ไม่ได้ใช้ในการเพิ่มมูลค่า

หลินซีนเยียนเดินดูบ้านพักอาศัยที่นายหน้าขายบ้านแนะนำ ทั้งหมดเป็นบ้านที่ดูใหญ่แ

บทที่ 73 จอมมารน่ารังเกียจกลับมาอีกแล้ว

เอ้อร์ยาทำงานได้หลายอย่างเกินกว่าที่หลินซีนเยียนคาดการณ์เอาไว้อีก แถมนางยังทำได้คล่องแคล่ว แต่บางทีก็กลัวว่าเจ้านายจะตำหนิ ดังนั้นนางจึงตั้งใจทำงานอย่างมาก ตั้งแต่วันแรกที่ได้อยู่ในเรือน นางก็ทำความสะอาดทั้งเรือนไปรอบหนึ่ง แล้วยังทำอาหารรสชาติดีอีกต่างห