บทที่ 68 กินน้ำส้ม/หึงหวง

"พอเถอะ เรื่องมาถึงขั้นนี้ เพียงต้องฝืนใจแข็งเท่านั้นจึงจะทำเรื่องนี้ต่อไปได้" เซียวเฉิงเหอโบกไม้โบกมือไล่ จนในที่สุดก็ถอนหายใจยืดยาว

ความทะเยอทะยาน เซียวเฉิงเหอในฐานะที่เป็นบุรุษจะไม่มีได้อย่างไร? แต่เพราะว่าความละอายที่มากเกินไปจึงไม่กล้าที่จะตัดสิน

บทที่ 69 ระดับช่างฝีมือ

“จินมู่ตกตะลึงอยู่ชั่วครู่จึงค่อยได้สติ “ช่างบังเอิญจริงๆ วันนี้ท่านอ๋องมีสหายมาเยี่ยมถึงจวนทำอาวุธหน้าไม้มาให้ท่านอ๋องทรงทอดพระเนตร ในยามนี้น่าจะอยู่ที่ลานฝึกยุทธ์”

“เป็นหน้าไม้เหมือนกันหรือ?” หลินซินเยียนมุ่นคิ้ว แล้วนางก็เข้าใจเรื่องราวได้เกือบจะในทั

บทที่ 70 เดิมพัน

หลินซินเยียนได้ยินคำกล่าวหาที่ไม่สุภาพของเขา แต่กลับไม่ยักจะโกรธ นางรู้สึกว่าการคุยโวโอ้อวดเป็นเรื่องที่เสียเวลา เป็นการดีกว่าที่จะพิสูจน์ตนเองด้วยการกระทำ

นางหันกลับไปมองโม่จื่อเฟิง “อ่านอ๋องเพคะ ไม่ใช่ว่าแม้กระทั่งท่านอ๋องก็คิดว่าหม่อมฉันไม่สามารถสร้างอาวุธหน้า