บทที่ 50 สั่งสอน

โม่จื่อเฟิงโบกมือตอบรับ จึงหันมามองยังหลินซินเยียน “คุกเข่า!”

หลินซินเยียนตกตะลึง กัดเรียวริมฝีปากยืนนิ่งไม่ขยับ

“เจ้าน่าจะรู้ว่าเจ้าทำความผิดใหญ่หลวงอะไรไปบ้าง?” โม่จื่อเฟิงกล่าวด้วยความเย็นชา นัยย์ตาราวกับผืนน้ำแข็ง หลินซินเยียนยืนอยู่ ณ ตรงกล

บทที่ 51 เลือดลมเดินผิดปกติ

น้ำเย็นยะเยือกสาดไปยังบนร่างของหลินซีนเยียน ในฤดูหนาวเช่นนี้ เมื่อเสื้อผ้าเปียกโชกไปด้วยน้ำยิ่งทำให้รู้สึกหนาวเย็นมากขึ้นอีก หลินซีนเยียนหนาวปากสั่นจนฟันบนกระทบกับฟันล่างไม่หยุด

“ มาจวนอ๋องแค่ไม่กี่วันก็ไปหาเรื่องท่านอ๋อง ทาสอย่างเจ้านอกจากหนังหน้าจะดีแล้วมี

บทที่ 52 หงส์ต้องเผาตัวเองเพื่อจะได้เกิดใหม่อีกครั้ง

คืนนั้นฝนตกหนักมาก น้ำฝนได้ไหลลงตรงชายคาบ้านราวกับน้ำตกที่ไหลลงสู่พื้น ทำให้ดอกไม้สดในลานบ้านต่างก็ได้รับความเสียหาย

หมอกที่เกิดหลังจากสายฝนทำให้ยามค่ำคืนนี้ยิ่งพร่ามัวจนมองไม่เห็น

ร่างกายของหลินซีนเยียนทั้งอ่อนเพลียและเจ