บทที่ 496 บทสรุปครั้งยิ่งใหญ่ (หก)

เพียงแต่น่าเสียดาย สุขนาฏกรรมแห่งการพบปะยังไม่ทันได้ปลดปล่อยอย่างสมบูรณ์ หลินซีนเยียนก็รับรู้ว่าหลังกายมีลมยะเยือกพัดผ่าน หลังจากนั้น ร่างของนางก็กระแทกเข้าบนแผงอกอันแข็งแกร่งของอีกคน และตกลงท่ามกลางวงแขนแกร่งทั้งสองข้าง

“ผู้หญิง จนถึงป่านนี้ เหตุใดยัง

บทที่ 497 บทสรุปครั้งยิ่งใหญ่ (เจ็ด) (อวสาน)

“ตายแล้ว” ต่อหน้าความเป็นความตาย ภาษาวิลิศมาหราอันงดงามก็ล้วนเห็นชัดว่าซีดขาวไร้แรง หลินซีนเยียนไม่รู้ว่าควรจะพูดอย่างไร สุดท้ายก็ใช้ถ้อยคำอันเรียบง่ายกล่าวเรื่องราวทั้งหมด

อู๋อี้กำหมัดแน่นอย่างเอาตาย ราวกับว่ารับความจริงข้อนี้ไม่ได้ สีหน้าเปลี