บทที่ 472 อุบัติเหตุตลอดเส้นทาง

“ถ้าเป็นเพียงแค่หมาป่าแน่นอนว่าไม่สามารถทำร้ายยอดฝีมือเหล่านี้ได้ แต่ช่างบังเอิญที่เมื่อคืนที่ยอดฝีมือเหล่านี้กลับดื่มเหล้าจนเมามาย” เสี่ยวหลงถอนหายใจเงือกหนึ่ง มุมปากด้านข้างพยายามปกปิดรอยยิ้มเยาะหยัน “วิธีการสกปรกเช่นนี้ใช้ได้ผล ดูแล้วพวกเขาคงจะให้ความสำคัญกับก

บทที่ 473 เฉ่าซินจื่อ

ในเวลาต่อมาเสี่ยวหลงใช้วิชาตัวเบาถอยหลังไปเรื่อยเรื่อย ยังมีผู้วรยุทธ์จากสามตระกูล และผู้คนที่ตอบสนองได้ไว ส่วนมากจะเป็นผู้อาวุโสทั้งหลายของทุกตระกูล

พบเพียงแค่เงาคนสิบกว่าคนที่อยู่รอบรอบเสี่ยวหลงหล่นตกไปอย่างต่อเนื่อง หลังจากนั้นบรรยากาศก็เคร่งขรึมขึ้นมาโดยสิ้นเชิง

บทที่ 474 เขาก็เคยจู้จี้จุกจิก

ในการเดินทางครั้งนี้ หลินซีนเยียนสามารถพูดได้ว่าเป็นจุดสมดุลและจุดเชื่อมต่อระหว่างทั้งสามตระกูล ดังนั้นข้อสรุปใน “อุบัติเหตุ”ครั้งสุดท้ายนี้ออกมาจากปากนางเอง เป็นเรื่องที่เหมาะสมที่สุด

ดังนั้นบทที่นางพูดว่าความตายของคนจำนวนมากเช่นนี้เป็นเพราะเฉ่าซินจื่อ คน