บทที่470ลุงคนย่างเนื้อแกะ

ชายเสื้อขาวพูดเช่นนั้นแล้วโยนเนื้อแกะนั้นใส่หน้าชายแก่ที่รับผิดชอบย่างเนื้อนั้น

เห็นแบบนี้หลินซีนเยียนขมวดคิ้วแล้วเดินไปข้างหน้าชายแก่แล้วนำผ้าเช็ดหน้าออกมายื่นให้กับชายแก่“เช็ดซะ”

หน้าของชายชราเต็มไปด้วยริ้วรอยสีผิวดำคล้ำดูเมือนว่าอยู่ทะเลทรายโดนลมโดนแดดมา

บทที่ 471 ค่ำคืนที่ไม่ธรรมดา

พระอาทิตย์ร้อนแผดเผากลางศีรษะ สามตระกูลใหญ่รวมกองกำลังเพื่อชุมนุมกัน คาดคำนวณคร่าว ๆ ประมาณห้าสิบหกสิบคน ทุก ๆ คนล้วนมีอูฐคนละหนึ่งตัว เดินทางกันเรื่อย ๆ บนท่ามกลางเนินทะเลทราย ดูแล้วคล้ายกับเส้นบางๆหนึ่งเส้น

ไม่รู้ว่าเหตุใด หลินซีนเยียนรู้สึกเสมือนว่ามีสายตา

บทที่ 472 อุบัติเหตุตลอดเส้นทาง

“ถ้าเป็นเพียงแค่หมาป่าแน่นอนว่าไม่สามารถทำร้ายยอดฝีมือเหล่านี้ได้ แต่ช่างบังเอิญที่เมื่อคืนที่ยอดฝีมือเหล่านี้กลับดื่มเหล้าจนเมามาย” เสี่ยวหลงถอนหายใจเงือกหนึ่ง มุมปากด้านข้างพยายามปกปิดรอยยิ้มเยาะหยัน “วิธีการสกปรกเช่นนี้ใช้ได้ผล ดูแล้วพวกเขาคงจะให้ความสำคัญกับก