บทที่ 465 เมืองเล็กๆ

ค่ำคืนที่ดวงดาวส่องแสงระยิยระยับทำให้ผู้คนหลงใหล

หลืนซีนเยียนนอนบนผืนทรายที่ปกคลุมด้วยผ้าห่มหนา ๆ และมองขึ้นไปทั่วท้องฟ้าเขารู้สึกเหมือนตกอยู่ในกาแลคซีสามมิติท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาวในทะเลทรายนั้นสวยงามอยู่เสมอและทำให้ผู้คนไม่กล้าเชื่อว่ามันเป็นเรื่องจริง เมื่อก่อนนาง

บทที่ 466 กระแสน้ำเชี่ยวกราก

ชายคนนั้นลองชั่งน้ำหนักของถุงดูดูเหมือนว่าจะทำให้เขาพอใจไม่น้อย ดังนั้นจึงโบกมือแล้วพูดว่า“เข้าไปสิเมืองของพวกเรายินดีต้อนรับพ่อค้าที่มาซื้อขายเป็นอย่างมาก”

พ่อค้าที่มาซื้อล้วนทำให้รายได้เข้าเมืองดังนั้นนอกจากบุคคลที่น่าสงสัยเป็นพิเศษไม่เช่นนั้นพวกเขาจะให้เข้าเม

บทที่ 467 สหายเก่า

อาคารที่สูงที่สุดในเมืองมีสามชั้นและตั้งอยู่ในใจกลางเมืองชั้นที่หนึ่งและสองเป็นร้านอาหารและชั้นที่สามเป็นโรงน้ำชาตะวันลับตาอีกครั้งหลินซีนเยียนพาหนีหว่านขึ้นมาบนชั้นสองดื่มน้ำและกินอาหารเย็นเล็กน้อยจากนั้นก็ให้เสี่ยวเอ้อรช่วยพาหนีหว่านขึ้นไปที่ชั้นสาม

มองหาที่พิงหน้าต่างแ