บทที่462ล้วนเป็นจิ้งจอกเฒ่า

“แม่นางหลินก็กลับมาแล้วเหรอมาดูเร็วว่าเจ้ายังต้องการอะไรขาดเหลืออะไรก็บอกข้าจะได้ให้คนไปซื้อมาให้”หรงเย่เห็นหลินซีนเยียนเดินเข้ามาก็รีบเรียกเข้าไปดูทันที

เขากำลังจัดเก็บสิ่งของหลินซีนเยียนเดินเข้าไปใกล้แล้วมองแวบเดียบเท่านั้นจากนั้นก็ยิ้มแล้วส่ายหัว“ของที่ประมุ

บทที่463ความร้ายกาจของอาวุธลับ

เช้าวันรุ่งขึ้นเสี่ยวหลงไปที่ร้านช่างตีเหล็กที่เขาไปเมื่อวานนี้เพื่อนำชิ้นส่วนที่ทำเสร็จแล้วเขาวางชิ้นส่วนไว้บนโต๊ะในห้องของหลินซินเยียนและวางหนีหว่านไว้ที่บนเก้าอี้ด้านข้าง

หลินซีนเยียนนั่งอยู่ข้างๆโต๊ะเริ่มประกอบชิ้นส่วนเหล่านั้นแล้วพูดว่า“ถึงแม้จะสร้างได้

บทที่464จุดเชื่อมทั้งสองประเทศ

อากาศในทะเลทรายนั้นตอนเช้าก็ร้อนจนจะไหม้ส่วนกลางคืนนั้นก็หนาวจนปากสั่นของที่พวกเขาเตรียมการมาพอใช้เมื่อถึงกลางดึกะวกเขากผ็ก่อกองไฟสามารถต้านลมหนาวได้ไม่น้อย

พวกเขาเดินทางในทะเลทรายได้สองวันแล้วต้องเผชิญกับพายุฝุ่นขนาดเล็กหลายครั้งแต่เพราะว่านอกจากหลินซีนเยีย