บทที่431มาเล่นใหญ่

เสี่ยวหลงมีระยะใกล้กับหลินซีนเยียนมากที่สุดแต่ในจุดเสี่ยงเป็นเสี่ยงตายระยะทางของทั้งสองคนกลับห่างพอตัวไปแล้วเขาตื่นเต้นจนเหงื่อแตกพลั่กตากำลังมองทหารคนหนึ่งหยิบดาบจะแทงบนตัวหลินซีนเยียนเขาเร่งรีบจนแทบลืมหายใจ

“พี่สาว!”อี้เซิงก็ตะโกนเสียงแหบแห้งดวงตาทั้งสองข้างแดงก่ำ

บทที่432ร่วมมือกับกับโม่จื่อเฟิง

“กอง.....กองสนับสนุน”เสี่ยวหลงชักมุมปากราวกับไม่เข้าใจว่านางกำลังพูดอะไร

อี้เซิงและสวี่ห้าวมองไปทางเสี่ยวหลงพร้อมกันดวงตาทั้งสองคนเปล่งประกาย

“ข้าไม่รู้จริงๆพวกเจ้ากำลังพูดอะไร.....”

เสี่ยวหลงพูดไม่ทันจบหลินซีนเยียนพูดออกมาเบาๆสามคำ“โม่จื่อเฟิง

บทที่433 สถานการณ์ในการสู้รบ

โจว่เฉิงเห็นปฏิกิริยาคนพวกนี้ใบหน้าที่ซ่อนความตกใจค่อยๆคลายออกมากล่าวชื่นชม“ดูพวกเจ้าฉลาดกว่าที่ข้าคิดไว้มากนะ?แต่รู้ว่าข้าจะทำอะไรแล้วยังไงพวกเจ้า.....ไม่มีทางต่อต้าน”

ตอนเขาพูดเช่นนี้ก็หันกลับไปสั่งทหารข้างติดตาม“มาจับพระราชนัดดาอี้เซิงของพวกเราว่าที่ฮ่องเต้