บทที่427ควันเขม่าดินปืนขึ้นมาทั้งสี่ทิศ

หลังจากเสี่ยวหลงไปแล้วหลินซีนเยียนนั่งลงข้างหน้าต่างนางหยิบกระดาษและพู่กันขึ้นมาแล้วเริ่มตั้งใจวาดบนกระดาษแต่เมื่อคนยุคปัจจุบันเห็นของบนภาพกระดาษวาดรูปนั้นคงมองออกกันทั้งนั้นที่วาดนั่นคือปืน!

แต่ไม่เหมือนกับปืนในยุคปัจจุบันที่นางวาดเหมือนปืนยุคศตวรร

บทที่428 หรงอวี๋น

เพราะเสียงโม่จื่อเฟิงดังมากฉะนั้นเสียงพูดของเขาก็เข้าหูพวกคนในห้องโถงทันทีคนพวกนั้นสีหน้าเปลี่ยนขณะเดียวกันมองไปทางชายผู้นั้นที่อยู่ด้านใน

ชายผู้นั้นคือนายน้อยของตระกูลหรงหรงอวี๋นตอนนี้สีหน้าเขาท่าทางจะเขียวไม่พอเขาปรบมือบนลูกกรงหน้าต่างหน้าต่างกลายเป็นผงแป้งทันทีผงแป้งเ

บทที่429ตีฝ่าวงล้อม

หลังจากประตูเมืองเมืองหลวงแคว้นหมันถูกกองทัพของโจว่เฉิงตีแตกแล้วในเมืองก็เข้าสู่ภาวะสงครามแม้โจว่เฉิงเคยสั่งว่าไม่ให้ก่อกวนประชาชนแต่เมื่อป่าใหญ่ขึ้นแล้วนกแบบไหนก็ย่อมมีท่ามกลางความวุ่นวายยอมสังหารไม่ละเว้นหลีกเลี่ยงทำร้ายคนไม่ได้ในกลุ่มคนพวกนั้นต้องมีประชาชนที่บริสุทธิ์แน่น