บทที่423เจ้าเป็นใคร

ชั่วเวลาที่เขากำลังหันไปหลินซีนเยียนถลึงตาทันที

“ช้าก่อน”หลินซีนเยียนเรียกเขาให้หยุด

ชายวัยกลางคนหยุดฝีเท้าหันมาสีหน้าเต็มไปดวยรอยยิ้มเช่นเดิม“แม่นางยังต้องการรับสั่งสิ่งใด?”

“พวกเรา......เคยเจอกันมาก่อนหรือไม่?”หลินซีนเยียนยิ้มจางๆ

ชายวัยกลางคนหยุดยิ

บทที่424เก็บรักษาไว้เพื่อใช้งานเอง

คนรับใช้วัยกลางคนก้มหัวทำให้หลินซีนเยียนมองไม่เห็นแววตาที่คลุมเครือของเขาตอนเขาเงยหน้าขึ้นมาอีกครั้งสีหน้าเขาเรียบเฉยอย่างยิ่ง“แม่นางได้โปรดท่านไว้ชีวิตข้าน้อยด้วยเถิดข้าน้อยพูดไม่ได้”

“เจ้าพูดคำเดียวข้าจะไม่ถามเรื่องนี้อีกเจ้าคิดว่าจะบอกได้หรือไม่?”ถ้าพ

บทที่425ตระกูลหรง

หุบเหวหิมะที่ไม่เคยละลายในสมัยยุคกลางบนไหล่เขาประณีตงามมีบ้านสร้างขึ้นมาต่อๆกันบ้านส่วนใหญ่มีส่วนประกอบและสร้างขึ้นจากหินอ่อนมีเพียงสีกระเบื้องเคลือบบนหลังคาสุกใสเป็นประกายสีเช่นนี้เมื่ออยู่ท่ามกลางภูเขาหิมะก็ยิ่งสะดุดตา

เมฆหมอกพาดผ่านท่ามกลางภูเขาหิมะคลุกเคล้าเกล็ดหิมะเ