บทที่407วัดท่ายเฟย

วัดท่ายเฟย?"หลีฮวนพึมพำคำนี้ออกมาแล้วก็ดึงเด็กรับใช้เดินออกไปนอกภัตตาคาร

พอพวกนางออกไปอินฉีและหลินซีนเยียนก็ลุกขึ้นทั้งสองมองตากันแวบหนึ่งเห็นความงุนงงสงสัยผ่านทางสายตาของอีกฝ่ายหลีฮวนพาเด็กรับใช้คนนั้นขี่ม้าไปเหมือนเดิมส่วนอินฉีและหลินซีนเยียนก็นั่งรถม้าไป

บนรถม้

บทที่408ความจริงที่สกปรก

คนบางคนที่ยังหนุ่มยังแน่นสามารถขึ้นไปนั่งบนตำแหน่งสูงๆได้ไม่ใช่ว่าจะไม่มีเหตุผล

เทียบกับคนแบยอินฉีและโม่จื่อเฟิงแล้วหลินซีนเยียนรู้สึกว่าตัวเองเหมือนเห็นผู้มีมันสมองที่เก่งกาจบทที่คนอื่นตอบคำถามอย่างยากลำบากคนสมองโง่ๆแบบตนแม้แต่หัวข้อก็ยังไม่เข้าใจนางยังจำบทที่อยู

บทที่409สายเลือดพิเศษอีกแล้ว

ู่แล้วล่ะแต่ว่า..เจ้าไม่อยากรู้ว่าทำไมคนของทางการต้องจับเจ้าของร้านบ้านยาวิเศษมาที่นี่งั้นหรอ?"แววตาของอินฉีดูลึกลับยากรู้หยั่งถึง

หลินซีนเยียนประหลาดใจคิดอย่างละเอียดพักหนึ่งแล้วก็ได้บทสรุปที่แม้แต่ตัวเองยังตกใจออกมา"บนตัวของเจ้าของร้านบ้านยาวิเศษมีสมุนไพรชนิดพิเศ