บทที่ 377

คนแห่งตระกูลเฟิ่ง

ความปวดร้าวในจินตนาการกลับไม่ได้บังเกิดขึ้น ถึงแม้หลินซีนเยียนจะมองไม่เห็นสถานการณ์ของแผ่นหลัง ทว่ากลับสามารถสูดดมกลิ่นคาวเลือดอันแสบจมูก ขรธนั้นขอบตาของนางก็ชอุ่มขึ้น พลางสะอึกสะอื้น “จื่อเฟิง...”

“เชื่อในข้า” โม่จื่อเฟิงกล่าวเพียงสามคำนี้ จากนั้นจึงใช้แรง

บทที่ 378

สังหารล้างเผ่าพันธุ์

“ไม่สังหารข้า?” ชายเฒ่าได้ฟังก็เงยหน้าหัวเราะสะใจขึ้นมา “ท่านคิดว่า คนที่พวกข้าปกป้องตายแล้ว ข้ายังจะมีชีวิตต่อไปได้หรือ ชีพจรหัวใจของชายแก่ได้ดับสูญแล้ว มีชีวิตหลงเหลืออยู่เพียงเศษเสี้ยว ไฉนต้องให้ท่านมาลงมือสังหารข้า”

ชายเฒ่าที่สูญเสียแรงกล้าในการมีชีวิต

บทที่ 379

ชีวิตแขวนบนเส้นด้าย

การโจมตีนั่นขององครักษ์ชูราก่อนหน้า สรุปแล้วก็ได้มอบการบาดเจ็บครั้งยิ่งใหญ่ให้แก่โม่จื่อเฟิง ไม่ว่าเขาจะอดกลั้นอย่างสุดขีด แต่ท้ายที่สุดกลับถลาล้มลงในนาทีนั้น

หลินซีนเยียนพุ่งสู่เบื้องหน้าของโม่จื่อเฟิง กลับเห็นหนีหว่านที่ใบหน้าเศร้าโศกกำลังพยายามยื้อลมหายใ