บทที่ 35 ไม่เชื่อว่าจะเป็นเรื่องบังเอิญ

นาง เป็นคนของโม่จื่อฟง？

หน้าของอินฉีเคร่งขรึมลง ไม่รู้ตัวว่านิ้วมือที่เกาะแน่นตรงลายฉลุบนหน้าต่างเริ่มซีดขาว เขากระแอมหนึ่งทีแล้วถามจิ้นฉู่ “เจ้าบอกว่าโม่จื่อฟงเก็บสาวใช้อุ่นเตียงคนหนึ่งมาใช่หรือไม่？”

“ใช่ อาจจะ...”จิ้นฉู่รู้ดีว่านายท่าน

บทที่ 36 ฉากศึกกลิ่นคาวเลือด

เมื่อตาเฒ่าสวี่เก๋อได้ฟังก็หัวเราะเจื่อนๆ ออกมาทันที “เรื่องยืมเงิน ข้าจะกล้าไปยืมเงินนาย...”เขามองไปยังชายวัยกลางคนที่อยู่ข้างหลัง “คนอื่นไม่ให้ยืม ข้าก็ไม่มีวิธีอื่นแล้ว”

“ไม่ให้ยืมแล้วจะปล้นไปอย่างโจ่งแจ้งไปหรือ？”หลินซีนเยียนเบะปากทำท่าทางเหยียดหยาม

บทที่ 37 พลังการสังเกตที่เฉียบแหลม

“ข้า...”หลินซีนเยียนลำบากที่จะพูดจึงลังเลไปชั่วขณะหนึ่ง เธอรู้ว่าผู้ชายตรงหน้าไม่ใช่คนหลอกง่าย แต่ถ้าบอกความจริงไปล่ะ？บอกว่าวิญญาณของเธอมาจากอีกภพหนึ่งเหรอ？

หากบอกไปแล้ว กลัวว่าเขาจะยิ่งไม่เชื่อกว่าเดิมอีก

“พูดมา！”ความอดทนของโม่จื่อฟงเกือบถึงขีดสุด