บทที่346หัวก๊อกกาเหล้า

หลินซีนเยียนรีบตามเข้าไปรีบถาม“เจ้าไม่เป็นไรใช่หรือไม่เกิดอะไรขึ้น?”

สีหน้าหลี่อวี๋นซ่านซีดเผือดเขาไอออกมาส่ายหน้าอย่างเหนื่ยอ่อนพูด“ไม่เป็นไรแค่ก่อนหน้านี้ข้าสำลักน้ำจึงทำเวลาช้ากว่าปกติ”

“เลือดในน้ำมาได้อย่างไรล่ะ?”หลินซีนเยียนจ้องตาเขาอย่างระแวงข้อแก้ตัวของ

บทที่347ฉีกหน้า

หลินซีนเยียนตกใจก่อนหน้านางมุ่งสนใจจะเปิดหัวก๊อกกาเหล้าจนไม่ระวังมือตัวถูกบาดได้รับบาดเจ็บแล้วถูกหลี่อวี๋นซ่านชี้มานางถึงเห็นบทที่ชิ้นส่วนเคลื่อนไหวตั้งแต่ก่อนหน้านี้อาจจะมาบาดมือเข้าก็เป็นไปได้

นางไม่รู้ตัวแววตาหลี่อวี๋นซ่านและหลี่ห่ายทั้งสองคนแปลกไปมากเพราะสายตาพวกเขามอง

บทที่348เพื่อนร่วมงาน

“เอามาให้ข้าดูหลังจากนั้นพวกเราค่อยมาเจรจาร่วมมือกันต่อมิฉะนั้นก็แยกกันไปเถอะสำหรับตัวข้าไม่มีอะไรเสียหายอยู่แล้ว”หลินซีนเยียนยื่นมือแบมือรอให้หลี่ห่ายส่งกระดาษหนังแกะนั้นกลับมา

สีหน้าหลี่ห่ายเปลี่ยนไปหัวคิ้วทั้งสองข้างกองซ้อนกันจนกลายเป็นยอดเขาสูงสายตาเขาแฝงและสื่อเ