บทที่334ที่แท้เป็นเขา

“ใต้เท้าหลี่ข้าเคยพูดแล้วว่าระหว่างพวกเราเป็นไปไม่ได้”หลินซีนเยียนถอนหายใจพูดจาติดอ่างมีความรู้สึกเหมือนกลืนไม่เข้าคายไม่ออก

หลี่อวิ๋นซ่านพูดเสียงเย็นชา“ตระกลูข้าไม่มีอะไรที่เป็นไปไม่ได้”

“ข้า……”หลินซีนเยียนเหมือนมีอะไรจะพูดแต่เมื่อเห็นท่าทางของเหล่าหลิวที่กินไ

บทที่335บุ่มบ่ามสะเพร่า

นึกถึงศัตรูที่ทำร้ายนายช่างจนตายอยู่ใกล้แค่เอื้อมมือหลินซีนเยียนโกรธพลุ่งพล่านอย่างสุดขีดแต่นางก็รู้เป้าหมายของศาลาความลับแห่งสวรรค์ไม่ได้เปิดเผยมาก่อนพิษของเซียวฝานยังไม่ได้คลี่คลายมาก่อนนางจะบุ่มบ่ามไม่ได้

“เจ้า.......”หลี่อวี๋นซ่านสะอึกสะอื้นแวบหนึ่งหน้าหลินซีนเ

บทที่336ตระกูลหลิงเซียงหนาน

แค่ได้ยินเสียงหนึ่งในองครักษ์ตะโกนคนที่เหลือก็เคลื่อนตัวเข้าไปจะทำร้ายหลี่อวี๋นซ่าน

เมื่อหลินซีนเยียนกังวลจนเหงื่อตกเพราะหลี่อวี๋นซ่านเหตุการณ์ที่ทำให้นางตกตะลึงปรากฏออกมาแล้วเห็นเพียงพวกองครักษ์ตะโกนให้กระจายตัวแยกออกจากกันไปทั้งสี่ทิศพุ่งถึงข้างตัวหลี่อวี๋นซ่