บทที่332เจ้าหน้าที่ขี้อาย

เหล่าหลิวยิ้มอย่างเขินอายเล็กน้อยจับหลังหัวตัวเองไปมาพูดว่า：“มั่นใจแน่นอนข้าเห็นพวกเขาเข้าไปจริงๆข้ารู้ว่าเจ้ากำลังคิดอะไรอยู่ก็แค่หอคณิกาไม่ใช่หรือ?สถานที่เช่นนี้ผู้หญิงเห็นแล้วอาจจะรู้สึกอึดอัดแต่พวกเราล้วนเป็นชายฉกรรจ์ใครยังไม่เคยเข้าไปลิ้มลองบ้าง?”

ผู้ชายทุกค

บทที่333ครึ่งทางกัดทอง

นางไม่ได้เป็นชายจริงๆหากถูกหญิงงามเหล่านี้ถอดจนหมดความลับก็รั่วไหลนะสิ?แต่ว่าสองมือหรือจะสู้มือนับสิบได้นางจะหยุดมือมากมายเหล่านี้ได้อย่างไรกัน?

เหล่าหลิวกลับมองว่าเป็นเรื่องสนุกยังหัวเราะอย่างมีความสุขไม่ได้คิดจะเข้ามาช่วยนางเลย

ช่วงเวลาที่หลินซีนเยียนร้อนรนน

บทที่334ที่แท้เป็นเขา

“ใต้เท้าหลี่ข้าเคยพูดแล้วว่าระหว่างพวกเราเป็นไปไม่ได้”หลินซีนเยียนถอนหายใจพูดจาติดอ่างมีความรู้สึกเหมือนกลืนไม่เข้าคายไม่ออก

หลี่อวิ๋นซ่านพูดเสียงเย็นชา“ตระกลูข้าไม่มีอะไรที่เป็นไปไม่ได้”

“ข้า……”หลินซีนเยียนเหมือนมีอะไรจะพูดแต่เมื่อเห็นท่าทางของเหล่าหลิวที่กินไ