บทที่ 287 แรกเข้าโรงงานอาวุธ

“โอ้ ตัดผ่านป่าต้นไม้ผืนนี้ไปก็ถึงแล้ว” เหล่าหลิวชี้ยังป่าทึบเบื้องหน้า ซ้ำกล่าว “ถนนกลางป่านี้หนอ มีเพียงพวกเราคนงานเก่าแก่เหล่านี้ที่จะรู้ คนอื่นน่ะ นึกอยากเข้าก็เข้าไม่ได้แล้ว”

กล่าวพลาง เขาก็กระโดดลงจากรถม้าเปลี่ยนเป็นจูงอาชาเดินเท้า เดิมทีหลินซีนเยียนก็นึกอ

บทที่ 288 บังเอิญพบกลางพณา

เสียงโหยหวนนั่นดังมาจากช่างฝีมือแซ่จาง?

ในอกหลินซีนเยียนสะดุ้งกึก ยันกายลุกขึ้นคว้าอาภรณ์ยาวห่อตัวก่อนจะถลาออกไป เพิ่งเดินออกจากปากประตูก็มองเห็นเงาทะมึนหนึ่งพุ่งออกมาจากภายในห้องข้างๆ

“เจ้าเป็นใคร” หลินซีนเยียนเค้นลำคอตะโกนขึ้น ชายชุดดำคนนั้นพอได้ยินก็ก้าวข

บทที่ 289 ผู้ที่บงการชีวิต

น้ำพุอันนั้นเดิมทีมีความสูงแค่ครึ่งคน ดังนั้นเขาจึงโกรธจนหยุดกายลุกขึ้นยืนจากน้ำ สาวเท้าสวบๆ แล้วเดินไปยังทิศทางของหลินซีนเยียน “สมควรตาย! วันนี้ข้าจะฆ่าเจ้าเสีย!”

หลินซีนเยียนจ้องชายคนนี้เปลือยบั้นท้ายลุกขึ้นมาจากน้ำตาปริบๆ โดยเฉพาะบทที่บางส่วนในร่างกายเขาแสดงต