บทที่ 283 พระราชโองการลับ

โดยเฉพาะบุรุษรูปงามหมดจดคนนี้เห็นอยู่ว่าสวมเสื้อแพรระดับสูง เนื้อผ้าของผ้าแพรผืนนั้นหรูหรา ทั้งชีวิตนี้พวกเราล้วนไม่มีทางได้พบเห็น ใบหน้าของบุรุษผู้นั้นเลอะไปด้วยควันหม้อสีดำ ด้านล่างของเสื้อแพรถูกไหม้เกรียม แต่เขากลับไม่รู้ตัว ดวงตาสองคู่จับจ้องไปด้านหน้า ราวกับไม่รู้

บทที่ 284 กุ้ยมามารนหาที่ตาย

สตรีอันเป็นที่รักจู่โจมมาเอง มักทำให้บุรุษควบคุมตัวไม่อยู่

บทที่หลินซีนเยียนแตะบนริมฝีปาก มือของโม่จื่อเฟิงก็ได้พันเกี่ยวเอวของเธอแล้ว เขาหัวเราะอย่างกำเริบเสิบสาน “ เจ้าวางใจ การแสดงของข้าเคยทำให้เจ้าผิดหวังตอนไหนหรือ ”

คำพูดของเขา ทำให้หลินซีนเยียนยิ

บทที่ 285 จุดจบของกุ้ยมามา

หลินซีนเยียนไม่ถ่องแท้เรื่องวรยุทธ์ ดังนั้นนางจึงหลบเลี่ยงไม่ได้โดยสิ้นเชิง

“นังแพศยา! ไปตายเสียเถิด ใช้โลหิตแห่งยายแก่ของข้าชะล้างจวนอ๋องนี้ให้สะอาด ก็คุ้มแล้ว!” กุ้ยมามาเริ่มแผดเสียงอย่างคลุ้มคลั่งขึ้นมา

แต่น่าเสียดาย ที่แห่งนี้ไม่ใช่เพียงแค่นางกับหลินซีนเ