ตอน 277
ข้ามภพเจอความรัก
บทที่ 277 ต่างก็ระทมทุกข์
โจวหลี่คุกเข่าโขกโขกศีรษะลงอย่างแรง “ พระชายารอง ข้ากับช่างตีเหล็กเฉินเป็นเพียงช่าง ตายไปก็ไม่เสียดาย ได้โปรดเพียงพระชายารองไม่ยอมละทิ้งทำแส้ยาวโลหะให้สำเร็จ สองวันก่อนเป็นวันเกิดภรรยาของข้า ข้างานยุ่งจึงได้กลับบ้านพักผ่อนเพียง 1 ชั่วยาว และได้พูดเรื่องพระชายารองกับภรร
ตอน 278
บทที่ 278 ของขวัญ
คนใช้คนนั้นอยากปฏิเสธ แต่เธอยืนหยัดจะให้ คนใช้คนั้นจึงรับไว้
“จริงด้วย จำไว้ว่าบอกท่านอ๋องว่า นี่เป็นของขวัญที่ข้าส่งให้เขา” หลินซีนเยียนยิ้งบางๆ รอยยิ้มที่อบอุ่นในช่วงหน้าหนาวได้เพิ่มความรู้สึกหลงใหลในใจคนมากขึ้น
คนใช้ขานรับ กลัวว่าหิมะจะละลายซะก่อน
ตอน 279
บทที่ 279 พิลึกพิลั่น
“ไม่รู้ตัวว่ารัก แต่ยิ่งรักยิ่งกลับถลำลึก”
ในห้องอักษรเหลือเพียงโม่จื่อเฟิงคนเดียว ในที่สุดเขาก็ยิ้มตรงมุมปากได้อย่างไม่เกรงใจ พึมพำประโยคนี้แผ่วเบา ปลายนิ้วลูบบนกระดาษแผ่นนั้นไม่หยุดหย่อน น่าเสียดาย บนกระดาษแผ่นนั้นเปียกชุ่มไปด้วยเลือด ตัวอักษรเลือนลาง สำหรับคนที่