บทที่ 255 เฝ้าศพ

เมื่อกลับมาจวนอู่เซวียนอ๋อง ท้องฟ้าก็มืดครึ้ม ผ่านไปชั่วประเดี๋ยวเดียว โลกทั้งใบก็จมสู่ความมืดมิด

การลอบสังหารที่เกิดขึ้นอย่างฉับพลัน งานอภิเษกจึงถูกเลื่อนไป หลังจากที่ชายชุดดำลักพาตัวหลินซีนเยียนเข้าไปในห้องของเธอเองก็จากไป เธอรู้สึกสับสนมาก ตอนมากลับไม่ให้ซุ่มให้เสียง

บทที่ 256 ให้เจ้าไปดู

“ เวลากระชั้นชิด ดังนั้นเรือนเล็กนี้ไม่ทันได้ซ่อมแซม ฮูหยินโปรดเมตตา ” จินมู่ยืนอยู่ห้องโถง สั่งให้สาวใช้ที่อยู่ข้างๆไปยกเก้าอี้มา

ตรงกลางห้องได้วางโลงศพของชิงจู๋ ด้านหน้าของโลงได้จัดวางเทียน กระดาษเงิน และผลไม้ที่เป็นของเซ่นไหว้

หลินซีนเยียนยืนอยู่ตรงกลางห

บทที่ 257 อู๋จิ้นที่น่าสงสาร

โม่จื่อเฟิงกลับมองเธออย่างเย็นชา ซ้ำยังไม่มีกะจิตกะใจยื่นมือไปพยุงเธอ “ ลุกขึ้นมา”

บทที่เขาใช้สายตาเย็นชาอย่างนี้จ้องมองเธอ เธอกลับความรู้สึกว่าความเจ็บปวดมันส่งไปไม่ถึงข้อเท้า เพราะว่าส่วนที่อยู่ในใจสักแห่งมันก็เจ็บปวดเหมือนกัน

เดิมไม่รู้ว่ามันเริ่มขึ้