บทที่ 253 ลงมือจัดการนางด้วยตัวเอง（2）

หลังจากที่มีเสียงดัง ทั้งสองกระเด็นไปคนละทาง ชายผ้าคลุมดำชนเข้ากับผนังตรงปากถ้ำ อีกนิเดียวก็จะกระเด็นออกไปนอกถ้ำแล้ว

ฝั่งโม่จื่อเฟิงกระแทกกับผนังข้างเตียงอย่างแรง หินแตกออกมาเป็นเสี่ยงๆ ฝุ่นลอยคละคุ้ง เขาฟุบลงไปที่พื้นอย่างแรง บทที่ลุกขึ้นมาเขาเช็ดเลื

บทที่254 ศักดิ์ศรีของลูกผูชาย

อากาศแต่เดิมก็เย็นอยู่แล้ว แถมหลินซีนเยียนก็มีเพียงแค่เสื้อผ้าบางๆคลุมไว้ ตั้งแต่หัวจรดหางรู้สึกได้ถึงความเย็นยะเยือก เพียงแต่ ความหนาวเย็นนั้นเทียบไม่ได้เลยกับความหนาวเหน็บในใจ

สุดท้ายแล้ว สำหรับพวกผู้ชายที่มีลาภยศ ผู้หญิงก็เป็นเพียงแค่สิ่งของประดับบารมี

บทที่ 255 เฝ้าศพ

เมื่อกลับมาจวนอู่เซวียนอ๋อง ท้องฟ้าก็มืดครึ้ม ผ่านไปชั่วประเดี๋ยวเดียว โลกทั้งใบก็จมสู่ความมืดมิด

การลอบสังหารที่เกิดขึ้นอย่างฉับพลัน งานอภิเษกจึงถูกเลื่อนไป หลังจากที่ชายชุดดำลักพาตัวหลินซีนเยียนเข้าไปในห้องของเธอเองก็จากไป เธอรู้สึกสับสนมาก ตอนมากลับไม่ให้ซุ่มให้เสียง