บทที่ 244 ออกเรือน（1）

“เม็ดสีแดง？เม็ดสีดำ？”พอหลินซินเยียนได้ยินหน้าตาก็ตึงขึ้นมาทันที“ฮูหยิน เจ้าพูดว่ายาพิษในอาหารพวกนี้คือเจ้าเป็นคนวาง?

ฮูหยิน ชะงักแล้วทำหน้าเหมือนเข้าใจอะไรบางอย่าง กัดฟันพูดเสียงโกรธด่า：“นังสารเลว เจ้าแปลงคำพูดข้า！

หลินซีนเยียนส่ายหน้า ไม่รีบร้อนพูด“จะเป็นไปได้อย

บทที่ 245 ออกเรือน（2）

หลินซีนเยียนได้ยินอย่างนี้แล้วถึงจะพะยักหน้าพอใจ“ได้ ในเมื่อเรื่องเป็นอย่างนี้แล้ว เพื่องานแต่งานในวันพรุ่งนี้ ข้าจะก็ไม่ทำตัวไม่เป็นกาลเทศะ ยังไงนี่ก็เป็นการกระทำของฮูหยินคนเดียว ข้าก็ไม่สามารถไปโทษจวนแม่ทัพทั้งจวนเพราะเหตุผลนี้ได้ ช่างเถอะ พ่อบ้าน รีบพาแม่ทัพหลินกลับห้องไป

บทที่ 246 ออกเรือน（3）

ชิงจู๋มองไปที่หลินซีนเยียนอย่างอึ้งๆ อดที่จะขำออกมาไม่ได้

ภายใต้แสงจันทร์ที่สาดส่องท่ามกลางความมืดของท้องฟ้า มีเพียงดวงดาวไม่กี่ดวงที่ยังคงส่องแสงระยิบระยับ

ในจวนอู่เซวียนอ๋อง โม่จื่อเฟิงมือนึงอุ้มวี่จิ่งอีกมือจิ้มแก้มที่นุ่มนิ่มของวี่จิ่ง วี่จิ่งหัวเราะสนุกสนา