บทที่ 209 ตำแหน่งพระชายารอง

ฝีเท้าของหลินซินเยียนหนักราวกับบุตรสาวตระกูลร่ำรวย หลายก้าวของนางเหมือนจะก้าวไม่ไป

เรือนใหญ่

นางรู้สึกไม่อยากเชื่อเล็กน้อย โม่จื่อเฟิงดูเหมือนว่าจะไม่ชอบให้คนเข้ามาในเรือนใหญ่ เมื่อก่อนที่นางอยู่ในจวนอ๋อง นางไม่แม้แต่จะเข้ามาในเรือนใหญ่ วันนี้ได้

บทที่ 210 ถอนรากถอนโคน

จากการปรนนิบัติของชิงจู๋ หลินซินเยียนทานอาหารเช้าแล้ว เมื่อทานเสร็จแล้วขณะที่ให้วี่จิ่งดื่มนมโม่จื่อเฟิงก็ผลักประตูเข้ามา

หลินซินเยียนนั่งอยู่ข้างเตียง วี่จิ่งกำลังดื่มนม เห็นโม่จื่อเฟิงเข้ามากะทันหัน นางจึงตกใจหน้าแดง นางกลืนน้ำลายอย่างกระดากหลังจากนั้นก็พยาย

บทที่ 211 ความโทมนัสของสรือโถว

ราวกับรับรู้ว่ามีคนเข้ามาใกล้ สรือโถวค่อยๆ ขยับเปลือกตาขึ้นแช่มช้า ยามที่มองอย่างชัดเจนว่าคนตรงหน้าคือหลินซีนเยียน สรือโถวตื่นเต้นขึ้นมาในบัดดล คว้าหมับเข้าที่มือเรียวของนางพลางกล่าว “พี่ซีนเยียน ข้าอยากบอกท่านว่ามิให้ท่านกลับสวน แต่ว่าท่านโจวกับยายหลิว...”