บทที่ 207 บททดสอบ

หลินซินเยียนคิดไม่ถึงเลยว่า เมื่อถูกคนที่ตัวเองไว้ใจคนหนึ่งนำดาบมาจ่ออยู่ที่คอของตัวเองนั้น ใจของนางจะหนาวเหน็บเช่นนี้

“ยายหลิว ข้าคิดมาตลอดว่าท่านเป็นคนที่สมควรได้รับความเคารพจากข้า หนึ่งปีที่ผ่านมา ข้าก็ถือว่าท่านเป็นคนในครอบครัวของข้า คิดไม่ถึงเลยว่าตอนนี้...นับว่า

บทที่208 รู้ตั้งแต่เมื่อไหร่

องครักษ์ที่เฝ้าอยู่หน้าถ้ำแย่งชิงวี่จิ่งที่อยู่ในอ้อมอกของท่านโจวมา แล้วส่งกลับคืนสู่มือของโม่จื่อเฟิงอย่างนบนอบ

ในสภาพแวดล้อมที่มีผ้าพันแผลเลือดสดนั้น ชายที่ไร้ความรู้สึกมีเลือดท่วมตัวอุ้มลูก ภาพนี้ช่างทำให้รู้สึกแปลกประหลาด กลับไม่รู้สึกว่าขัดตาเลยแม้แ

บทที่ 209 ตำแหน่งพระชายารอง

ฝีเท้าของหลินซินเยียนหนักราวกับบุตรสาวตระกูลร่ำรวย หลายก้าวของนางเหมือนจะก้าวไม่ไป

เรือนใหญ่

นางรู้สึกไม่อยากเชื่อเล็กน้อย โม่จื่อเฟิงดูเหมือนว่าจะไม่ชอบให้คนเข้ามาในเรือนใหญ่ เมื่อก่อนที่นางอยู่ในจวนอ๋อง นางไม่แม้แต่จะเข้ามาในเรือนใหญ่ วันนี้ได้