บทที่190จุดประสงค์ของโม่จื่อเฟิง

ห้องทางทิศเหนือของชั้นสองรับแขกที่ดีที่สุดของร้านอาหารในห้องรับแขกนั้นมีฉากกันลมสีสวยด้านนอกเป็นห้องชาห้องด้านในเป็นที่ทานข้าวอาศัยช่วงเวลาที่บ่าวจัดอาหารขึ้นโต๊ะโม่จื่อเฟิงก็นั่งอยู่ในห้องชาด้านนอก

เขาชูมือขึ้นกลางอากาศทั้งงดงามและดูมีค่ามากโดยเฉพาะ

บทที่ 191 เขาเปลี่ยนไปเหรอ

“ ผู้เฒ่า...” โม่จื่อเฟิงพำพึม 2 คำอยู่ในลำคอ รทอดสายตามองไปไกล ๆ ไม่รู้ว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่ จากนั้นเขาก็เงยหน้าขึ้นแล้วเอ่ยถาม “ เช่นนั้น...ครั้งนี้คนจากศาลาความลับแห่งสวรรค์มากี่คนหรือ? ”

ฮูเหยียนหลิวหยุนครุ่นคิด แล้วเอ่ยว่า “ข้าไม่ทราบจำนวนที่แน่นอน เพีย

บทที่ 192 ข้าจะคลอดแล้ว

คิดไปคิดมาก็ตลกดี เมื่อก่อนบทที่เธออยู่ข้างกายเขา เขาบอกว่าฐานะของเธอไม่คู่ควรมานั่งร่วมโต๊ะเดียวกับเขา พอตอนนี้เธอได้เปลี่ยนฐานะ แต่ยังคงเป็นชาวบ้านธรรมดาอยู่ เขากลับยอมให้เธอนั่งลงทานข้าวได้

เขาเปลี่ยนไปหรือว่าเธอยังเข้าใจเขาไม่พอ?

หลินซีนเยียนนั่ง