บทที่185เข้าจวนอ๋อง

อินฉีมีฐานะเป็นเสนาบดีของประเทศยิ่งอยู่ใต้ฟ้าแล้วด้วยมีสายตานับไม่ถ้วนที่มองทุกการกระทำของเขาดังนั้นเมื่อวานเขามาส่งคนที่บ้านเขาจะพูดว่ายังไม่ทันข้ามวันเขาก็ไม่สะดวกมาอีกทั้งกำชับกับนางว่าเกิดเรื่องอะไรให้ส่งคนมาติดต่อเขา

เขาไม่มานางก็สบายละสิไม่เช่นนั้นเรื่องที่นาง

บทที่186ฉากละครของผู้หญิงสามคน

เป็นอีกครั้งหนึ่งที่หลินซินเยียนรู้สึกว่าตนเองตัดสินใจถูกต่อให้ไม่ต้องแต่งให้ใครทั้งชีวิตก็จะได้ไม่ต้องแบ่งสามีร่วมกับผู้หญิงคนอื่น

กุ้ยมามาพวกคนจำนวนหนึ่งและหลินซินเยียนไปยังเรือนของพระชายาเด็กรับใช้ที่ก้มหน้าก้มตาทำได้เพียงเดินจากไปอย่างเงียบๆเขาทำได

บทที่187ก็เพื่อที่จะถามประโยคหนึ่ง

“ก็แค่เข็มตำก็เท่านั้นเหตุใดจะต้องใช้ยารักษาบาดแผลมีคมราคาแพงเช่นนั้นยานั้นเป็นยาที่ท่านอ๋องให้มาครั้งที่เมื่อข้าผิวแตกพุพองยานั่นเป็นยาที่ซื้อมาจากประเทศชายแดนไม่จำเป็นจะต้องนำมาใช้กับบาดแผลเล็กน้อยเช่นนี้หรอก” เซียวฉางเยว่ยกมือหยุดการกระทำของกุ้ยมามา