บทที่182ความคิดที่ชั่วร้าย

แต่ว่าต่อให้ราคาสูงขนาดนี้แล้วก็ไม่สามารถขวางกั้นความความกระตือรือร้นของคนทั้งหลายได้สูสีและดุเดือดมากราคาที่ยิ่งพูดยิ่งสูงของผู้ชายทั้งหลายนั้นตะโกนขึ้นมาไม่หยุด

เดิมทีคุณนายทั้งหลายที่สงบเสงี่ยมค่อยมองรอบๆนั้นเมื่อเห็นราคานั้นยิ่งเพิ่มสูงขึ้นพวกนางก็เริ่มนั่งไ

บทที่183การเชื้อเชิญที่แปลกประหลาด

“พวกเราเคยเจอกันที่ไหนมาก่อนรึเปล่า”โม่จื่อเฟิงถาม

หลินซินเยียนกระตุกมุมปากในใจของนางนั้นอยากจะตะโกนคำว่ามารดามันสิดังดังนางแปลงกายจนแทบจะไม่เหมือนเดิมแล้วผู้ชายคนนี้ยังรู้อีกหรือว่านางเป็นใคร

“ท่านชายท่านนี้เป็นบุคคลที่มีลักษณะเลิศล้ำถ้าหากว่าพ

บทที่184นี่มันเป็นโชคชะตาหรือไม่

ถ้าหากว่าตั๋วเงินจะเป็นเพียงแค่สิ่งยั่วยวนเช่นนั้นการไปเป็นแขกที่จวนอู่เซวียนอ๋องนั้นก็คือยาเสพติดชนิดหนึ่งทุกคนก็รู้ว่านิสัยของอู่เซวียนอ๋องนั้นเย็นชาไม่ค่อยคบหาใครเข้าถึงยากคนที่จะสามารถไปเป็นแขกของจวนอู่เซวียนอ๋องได้นั้นมีน้อยนักถ้าหากผู้มีบุญหนักศักดิ์ใหญ