บทที่159ก่อเรื่องขึ้นอีกแล้ว

ลูกน้องของหมิงฉีเห็นเธอนั่งอยู่ในลานบ้านคล้ายกับว่าเดาความคิดของเธอออกจึงเดินเข้ามาหา“นี้ก็ดึกแล้วแม่นางหิวงั้นหรือ?เหล่าพี่น้องกำลังกินข้าวอยู่หน้าโรงเตี๊ยมแม่นางอยากไปกินด้วยหรือจะรอให้คนนำไปส่งในห้องดี?”

“ข้าจะไปกินกับพวกเจ้า!”ว่ากันตามเหตุผลแล้วเธอควรจะเก็

บทที่160ปิดล้อม

เมื่อเฉินซานเห็นรอยสักบนตัวของคนเหล่านั้นก็ดึงตัวหลินซีนเยียนไปอยู่ด้านหลังจากนั้นก็หยิบตั๋วเงินที่พับซ้อนกันอยู่ออกมาจากในเสื้อ“พี่ใหญ่แก๊งเสือเงินทุกท่านน้องสาวของข้าสุขภาพไม่ดีนักเกรงว่าจะรับใช้พวกพี่ใหญ่ไม่ได้หวังว่าพวกพี่ใหญ่จะให้อภัยตั๋วเงินเหล่านั้นมอบให้พวกพี่ใหญ่ขอให

บทที่ 161 ลำแขน

หลินซินเยียนยิ้มเหยเก ถอยหลังไปหนึ่งก้าว ดึงระยะห่างระหว่างคนสองคนให้อยู่ในช่วงปลอดภัย เนื่องจากการวิ่งที่หนักหน่วง นาทีนี้สีหน้าของนางค่อนข้างซีดเผือด ท้องไส้ก็เจ็บแปลบปั่นป่วน ทว่าหากเปรียบกับของเหล่านี้ นางเป็นกังวลว่าจะสามารถช่วนชีวิตเฉินซานได้หรือไม่มากยิ่งกว่า

“ไป