บทที่132 ลมหายใจเฮือกสุดท้าย

บ่าวรับใช้เอียงศีรษะขบคิดเล็กน้อย ขมวดคิ้วถาม “ดูเหมือนว่าจะเป็นสองวันก่อนบทที่ท่านเยว่เชื่อมั่นในตัวแม่นางและรับอาสาเป็นผู้ถูกประมุขจับกุมแทนแม่นาง เอ่ยถึงเรื่องนี้แล้ว พวกเราล้วนแต่เลื่อมใสท่านเยว่ยิ่งนัก ในยามปกติพวกเราคิดว่าอารมณ์ของท่านแปลกประหลาด ซ้ำยังรู้ส

บทที่ 133 ศิษย์หลาน

“หลินซินเยียน เจ้าคิดว่าข้าเป็นผู้มีจิตใจเมตตาขนาดเชียวหรือ” โม่จื่อเฟิงกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา พลางเหลือบหลังไปมองโดยมิรู้ตัว “พวกเขาไม่ได้เป็นอะไรกับข้าทั้งสิ้น ข้าไม่มีเหตุผลที่จะต้องช่วยเหลือพวกเขา”

“พวกเขาสามารถทำประโยชน์ให้แก่ท่าน และกลายเป็นคนใต้บัญชาของท่านได้”

บทที่ 134 ข้าจะแต่งกับนาง

ศิษย์หลาน!

คำสองคำนี้ทุบลงกลางใจของหลินซินเยียนอย่างจัง นางมองตามสายตาของท่านเยว่ไปยังบริเวณท้องของตน นางนึกถึงบทที่ตนป่วยครั้งนั้นท่านเยว่ได้ตรวจชีพจรให้นาง ทว่าเพียงแค่อัตราการเต้นของชีพจรไม่กี่ขณะ ท่านเยว่ก็ตรวจพบอะไรแล้วหรือ

ที่น่าขันคือ แม้แต่