บทที่107 สหายร่วมกลุ่มจากสวรรค์

หลินซินเยียนมองเด็กหนุ่มที่เดินมาหาตนเองตรงหน้าอย่างตกตะลึง มือที่ถือถ้วยชาอยู่ลืมวางลง สักพักถึงจะได้สติกลับมา “เจ้าแน่ใจนะว่าจะรวมกลุ่มกับข้า สำหรับศาสตร์ทั้งห้านั้นข้าอาจจะผ่านไปได้ไม่ราบรื่นนะ”

นางทำได้ นางแค่เพียงเอาเปรียบผู้ผลิตอาวุธนิดหน่อยก็เท

บทที่ 108 เทพเจ้าชี้ตามอำเภอใจ

เนื่องจากเอ่อร์ยาไม่ได้จะเข้าร่วมการคัดเลือกศิษย์ ดังนั้นบุรุษชุดดำจึงไม่อนุญาตให้เอ่อร์ยาตามมาในสถานการณ์เช่นนี้ด้วย ดังนั้นจึงให้เอ่อร์ยารออยู่ที่โรงเตี๊ยมแทน หลินซินเยียนให้เงินเอ่อร์ยาไว้จำนวนหนึ่ง กะว่าหลังจากที่ได้เข้าไปในศาลาความลับแห่งสวรรค์แล้วค่อยกลับ

บทที่ 109 สิ่งที่มองไม่เห็นในหมอกทึบ

ไน่เหอฮวนยื่นห่างจากคนที่อยู่ข้างๆอย่างเมินเฉยไปหนึ่งก้าว พูดเสียงเย็นว่า “ถ้าหากว่าเจ้าเป็นสาวสวยละก็ ถึงจะมายืนข้างกายข้าได้ ไม่อย่างนั้น ถ้าไม่หลีกก็ตาย”

หมอกภายในหมอกหนานั้น ไอน้ำเป็นน้ำแข็ง ไอน้ำที่เป็นน้ำแข็งนั้นยังเยือกเย็นไม่เท่ากับน้ำเสี