บทที่ 90

บรรยากาศเด้ดแอร์ปกคลุมอยู่ระหว่างคนทั้งสองทำให้รู้สึกหายใจไม่ออก และที่มาของความเงียบนี้ก็คือเฉิงรุ่ย ทำให้เซี่ยหลิงลิงทำอะไรไม่ถูก

เฉิงรุ่ย "... "

เซี่ยหลิงหลิง "เกิดอะไรขึ้นเหรอ ทำไมถึงได้ทำหน้าตาพิลึกพิลั่นแบบนั้น?"

เฉิงรุ่ยเงียบไปนานและก่อนที่เซี่ยหลิงหลิงเกือบจะหมด

บทที่ 91

"คุณรับสายก่อนสิ" เซี่ยหลิงหลิงไอแห้งๆใส่กำปั้นของเธอ พลางเปลี่ยนเรื่อง

เหมือนหอยทากที่ซ่อนตัวอยู่ในเปลือกหอย พอยื่นหนวดออกมาจากเปลือกแล้วพบการเปลี่ยนแปลงแม้เพียงเล็กน้อย ก็จะหดกลับเข้าไปทันที โดยไม่คิดว่าจะทำอย่างไรต่อไป

ในที่ที่เซี่ยหลิงหลิงมองไม่เห็น ท่าทีของเฉิงรุ่ยก็ดูเย

บทที่ 92

ยังเหลือเวลาอีกหนึ่งวันก่อนจะกลับบ้าน เซี่ยหลิงหลิงรู้สึกอึดอัดใจเล็กน้อยเมื่อคิดถึงเรื่องสิบวินาทีในคืนที่ผ่านมา

เซี่ยหลิงหลิงไม่กล้าออกมาเผชิญหน้ากับเฉิงรุ่ยเพราะกลัวว่าเฉิงรุ่ยจะกอดเธออีกครั้ง

เธอเริ่มกระวนกระวาย เมื่อเห็นว่านาฬิกาที่แขวนอยู่บนกำแพงกำลังจะบอกเวลาเที่ยงวัน