บทที่ 7

บทที่7

วันถัดมา

เซี่ยหลิงหลิงบิดขี้เกียจเป็นเวลาเนิ่นนานที่เธอไม่ยอมลุกตื่นจากเตียงนอน

ช่วงนี้เธอใช้ชีวิตแบบหนูตกถังข้าวสารจนชินเกือบจะลืมไปแล้วด้วยซ้ำว่าชีวิตก่อนทะลุมิติมาในโลกของหนังสือนั้นเธอยังคงเป็นพนักงานออฟฟิศที่เข้าเก้าเลิกห้าอยู่เลยไม่ว่าจะทำงานล่วงเวลาแค่ไหนก็ไม่เ

บทที่ 8

บทที่8

เซี่ยหลิงหลิงไม่อยากจะสนใจเฉิงรุ่ย

เกี่ยวกับพฤติกรรมโง่ๆไม่ค่อยรู้เรื่องรู้ราวและรนหาที่ตายใบหน้าของเซี่ยหลิงหลิงนั้นเต็มไปด้วยความแค้นจนลืมเรื่องเล่นเกมจนสนิทกลับไปถึงก็ล้มตัวลงนอนเลย

วันต่อมาเมื่อเซี่ยหลิงหลิงล็อกอินเข้าสู่เกมเธอก็ต้องทึ่งกับชุดข้อมูลที่ถูกอัพเดตใหม

บทที่ 9

บทที่9

บริษัทเกมทำการจัดส่งของได้ไวมากผ่านไปเพียงแค่สองสามวันเซี่ยหลิงหลิงก็ได้โน๊ตบุ๊คiMacหนึ่งเครื่องมาอยู่ในมือ

เธอประกอบเครื่องโน๊ตบุ๊คอย่างมีความสุขโชคดีที่มีเฉิงรุ่ยคอยช่วยอยู่ข้างๆมือข้างนึงของเซี่ยหลิงหลิงจับโต๊ะเอาไว้ก่อนจะยักคิ้วถาม:“นายไม่มีทางรู้แน่ๆว่าฉันได้โน๊ตบุ๊คเค