บทที่ 73

ทีแรก เฉิงรุ่ย ยังรู้สึกทำตัวไม่ถูก เพราะครั้งนี้ที่เธอกลับมาไม่ใช่เป็นการใช้ชีวิตร่วมกันสองคนแบบธรรมดาแล้ว

แต่ไม่นานการกระทำของ เฉิงรุ่ย ทำให้เธอรู้ว่าผู้ชายคนนี้เห็นคำพูดของตัวเองเป็นอากาศว่างเปล่า หลังจากที่กลับถึงบ้านเขาเหมือนจะลืมว่าเขาเคยพูดอะไรไป แถมยังหยิบขนมเลย์ของ เซี่ยหล

บทที่ 74

น้ำเสียงของ เฉิงรุ่ย สั่นๆ เหมือนกับว่าเธอนั้นกลัว แต่ก็ยังอดทนอยู่แท้จริงแล้วเธอนั้นแค่รู้สึกหนาวก็เลยตัวสั่นปนกับความตื่นเต้นในใจเท่านั้นเอง

ส่วน เฉิงรุ่ย นั้นก็เข้าใจผิดอย่างสวยงาม

ในเวลานี้ไม่จำเป็นที่จะต้องเข้าแถวเลย ทั้งสองคนไปนั่งรถไฟห่อนั่ง อยู่ที่แถวแรก ทีแรก เฉิงรุ่

บทที่ 75

สนามเด็กเล่นแทบจะไม่มีคน คนที่มีความสุขมากที่สุดก็คือเซี่ยหลิงหลิงแล้ว

หลังจากที่ได้เล่นมาหลายครั้ง แก้มของเธอแดงๆ ตาดูสดใสสว่าง ผมถูกลงเป่าจนยุ่ง แต่ดูหน้าตาของเซี่ยหลิงหลิงแล้วยังเล่นไม่พอเธอมองไปรอบๆ กำลังหาที่เล่นที่สนุกกว่านี้

“นายอยากจะเล่นอะไรอีก? ” เซี่ยหลิงหลิงถามเฉิ